Дӯстии мухлиси андарин шаҳрам

دوستی مخلص اندرین شهرم

Кард аз сидқу дӯстии баҳрам

کرد از صدق و دوستی بهرم

Хонае баҳри ман ба раҳмати дил

خانه‌ای بهر من به رحمت دل

Кард ва як дасти ҷомаи хонаи зи зилл

کرد و یک دست جامه خانه ز ظل

Сақф ӯ вақфи хонаи афлок

سقف او وقف خانهٔ افلاک

Хонда дар саҳни молики аломлок

خوانده در صحن مالک‌الاملاک

Хишт ӯ аз биҳишт дода хабар

خشت او از بهشت داده خبر

Хокаш аз боду оби бардаи асар

خاکش از باد و آب برده اثر

Аз барои дили ман ранҷур

از برای دلِ منِ رنجور

Карда як дасти ҷомаи хонаи зи нур

کرده یک دست جامه خانه ز نور

Ин на айбаст назд ҳушёрон

این نه عیبست نزد هشیاران

Зонка бас хуфтаанд бедорон

زانکه بس خفته‌اند بیداران

Ҳаст танҳои андарин манзил

هست تنهایی اندرین منزل

Ҳуҷраи ҷону сабзи хонаи дил

حجرهٔ جان و سبز خانهٔ دل

Ман ба танҳои андарин бунёд

من به تنهایی اندرین بنیاد

Бо дилии пари з ғам нишастам шод

با دلی پر ز غم نشستم شاد

Ман дарин хонаи хуҷастаи ниҳод

من درین خانهٔ خجسته نهاد

Будам аз пушти ақл ва рӯй ниҳод

بودم از پشت عقل و روی نهاد

Нақши он хона баӣ бориш

نقش آن خانهٔ بهی بارش

Халали бом буду девораш

خلل بام بود و دیوارش

Вондри он хонаи мӯнис аз ҳамаи кас

واندر آن خانه مونس از همه کس

Сояи хонаи ман ва ману бас

سایهٔ خانهٔ من و من و بس

Хонаи торику мард бе моя

خانه تاریک و مرد بی‌مایه

Соя Эй бошад аз бар соя

سایه‌ای باشد از بر سایه

Мӯниси ман дарин чунин хона

مونس من درین چنین خانه

Хотири тезу ақли фарзона

خاطر تیز و عقل فرزانه

Андарин хона бешару шӯрам

اندرین خانه بی‌شر و شورم

Рости хоҳӣ чу мурда дар гӯрам

راست خواهی چو مرده در گورم

Ҳар сухани кон ба ҷой худ бошад

هر سخن کان به جای خود باشد

Котиби алўҳии он хирад бошад

کاتب الوحی آن خرد باشد

Дар тамошои фикрат аз ағёр

در تماشای فکرت از اغیار

Сояи хонаи ҳам наёбади бор

سایهٔ خانه هم نیابد بار

Набӯд ҳамчуи мӯши марди сухан

نبود همچو موش مرد سخن

Сояи пурвирду хона вайрон кун

سایه پرورد و خانه ویران‌کن

Марди қонеъ на марди лӯс буд

مرد قانع نه مرد لوس بُوَد

Каз тамаъи гурбаи чоплус буд

کز طمع گربه چاپلوس بُوَد