Рақс кун пеши дил ба чораи хеш

رقص کن پیش دل به چارهٔ خویش

Хирқа кун далқи чорпораи хеш

خرقه کن دلق چارپارهٔ خویش

Зонка дар боргоҳ бе бандӣ

زانکه در بارگاه بی‌بندی

Набӯд ҷону ҷомаи пайвандӣ

نبود جان و جامه پیوندی

Чанд бошад ба банди нон бо ту

چند باشد به بند نان با تو

Ду ҷавони марди ақлу ҷон бо ту

دو جوان مرد عقل و جان با تو

Чун шаҳ обод шуд шаҳид омад

چون شه آباد شد شهید آمد

Онгаҳ аз ақлу шаръ ёбӣ дод

آنگه از عقل و شرع یابی داد

Оташи андари зан аз паии дайн ро

آتش اندر زن از پی دین را

Мехи хрпштаҳи шаётин ро

میخ خرپشتهٔ شیاطین را

Чор табъаст дар сарои раҳил

چار طبع است در سرای رحیل

Олати чори мехи ъзроӣил

آلت چار میخ عزرائیل

Марги каши зиндагӣ з арқонаст

مرگ‌کش زندگی ز ارکانست

На сазовор олам ҷонаст

نه سزاوار عالم جانست

Рама роҳӣаст аз сарои фано

رمه راهیست از سرای فنا

Халқро сӯии кишти зори бақо

خلق را سوی کشت‌زار بقا

Чор мурғанд чори табъи бадан

چار مرغند چار طبع بدن

Баҳри дайни ҷумларо бизан гардан

بهر دین جمله را بزن گردن

Барҳамомез пару боли ҳама

برهم آمیز پر و بال همه

Пас нигаҳ кун ба кору ҳоли ҳама

پس نگه کن به کار و حال همه

Бар сари чори кӯҳи дайн бар на

بر سر چار کوه دین بر نه

Бозхўони ҷумларо ба ҷади бурҷа

بازخوان جمله را به جدّ برجه

Пас ба имону ақлу сидқу далел

پس به ایمان و عقل و صدق و دلیل

Зинда кун ҳрчҳорро чу халил

زنده کن هرچهار را چو خلیل

Ҷон напарад ба сӯии маъдани хеш

جان نپرد به سوی معدن خویش

То нагардӣ пиёда аз тани хеш

تا نگردی پیاده از تن خویش

То наёяд зи ҳиси буруни ҳайвон

تا نیاید ز حس برون حیوان

Раҳи наёбад ба мартабаи инсон

ره نیابد به مرتبهٔ انسان

Пас чу инсони зи нафас нотиқа раст

پس چو انسان ز نفس ناطقه رست

Рӯҳи қудсӣ ба ҷой он бинишаст

روح قدسی به جای آن بنشست

Чун бурун шуд зи ҷони гӯянда

چون برون شد ز جان گوینده

Шуд ба ҷони Фариштагони зинда

شد به جان فرشتگان زنده

эй зи шаҳват шикам зада оҳор

ای ز شهوت شکم زده آهار

Хуба аз ҳизаҳи вази шараи ноҳор

خبه از هیضه وز شره ناهار

Гар турои барги роҳи марг буд

گر ترا برگ راه مرگ بود

Бар дилати қалби марги барг буд

بر دلت قلب مرگ برگ بود

Гар турои ҳеҷ барги бргстӣ

گر ترا هیچ برگ برگستی

эй хушо кати ҷаҳони мргстӣ

ای خوشا کت جهان مرگستی

Малта ӣнҷост ҳамчуи ҷисм аз пӯст

مالت اینجاست همچو جسم از پوست

Зон аҷали душманӣу ?данеи дӯст

زان اجل دشمنی و دنیی دوست

Уқбои боқӣат наме бояд

عقبی باقیت نمی‌باید

?данеи ?фонят куҷо поед

دنیی فانیت کجا پاید

Зар ба уқбои даҳ ар ҳалол буд

زر به عقبی ده ار حلال بود

Ки дили онҷо буд ки мол буд

که دل آنجا بود که مال بود

Гар ба уқбои турои бадии зару сим

گر به عقبی ترا بُدی زر و سیم

Роҳи уқбои турои бадии таслим

راه عقبی ترا بُدی تسلیم

Вари турои рой машварат баргаст

ور ترا رای مشورت برگست

Пери пухтаи дарин ҷаҳон маргаст

پیر پخته درین جهان مرگست

Пас дарин манзили фиребу ҳавас

پس درین منزل فریب و هوس

Машварат гар кунӣ бирав куну бас

مشورت گر کنی برو کن و بس

Маргро ҷӯии кандарин манзил

مرگ را جوی کاندرین منزل

Марг ҳақасту зиндагии ботил

مرگ حقست و زندگی باطل

Ботилиро раҳо кун аз паии ҳақ

باطلی را رها کن از پی حق

То бадонеи ту уқбои мутлақ

تا بدانی تو عقبی مطلق

Чун азин домгоҳи оҳрмн

چون ازین دامگاه آهرمن

Ҷон биппаред хок бар сари тан

جان بپرید خاک بر سر تن

Тани худро барои олами дил

تن خود را برای عالم دل

Макун аз баҳри ҳеҷ , ҳеҷ хаҷал

مکن از بهر هیچ، هیچ خجل

намечашонаш ҳамеша талху турш

می‌چشانش همیشه تلخ و ترش

Гар аз ин марди мард варна бикаш

گر از این مُرد مُرد ورنه بکش

Ки тан аз ҷон ҳамеша нур гирифт

که تن از جان همیشه نور گرفت

Ҷони зи илму ҳунар сарвар гирифт

جان ز علم و هنر سرور گرفت

Онкии ҷонро ба илми прўрдст

آنکه جان را به علم پروردست

Нест ӯ хори бен ки прўрдст

نیست او خار بن که پروردست