Халқ аз ин хона бар ҳазар бошад

خلق از این خانه بر حذر باشد

Хоҷаи Аҳмад ҳзўртр бошад

خواجه احمد حذورتر باشد

Онкии хомаи ши зи саҳар бар қртос

آنکه خامه‌ش ز سحر بر قرطاس

Шабу рӯзии нигошт аз анқос

شب و روزی نگاشت از انقاس

Маънии андари миёни хати сиёҳ

معنی اندر میان خط سیاه

Дарҷ карда чу дайни миёни гуноҳ

درج کرده چو دین میان گناه

Гарна он саҳар кардӣ андари дам

گرنه آن سحر کردی اندر دم

Оби коғази ббрдии об аз нам

آب کاغذ ببردی آب از نم

Ҷигари гармро хаташ чу шимол

جگر گرم را خطش چو شمال

Нами пазируфта чун адими зулол

نم پذیرفته چون ادیم زلال

ӯст феҳристу срҷридаҳи илм

اوست فهرست و سرجریدهٔ علم

ӯст бунёди ҷӯаду мояи ҳалам

اوست بنیاد جود و مایهٔ حلم

Осмони қадару муштарии дидор

آسمان قدر و مشتری دیدار

Мунтаҷаби халқи мунтахаби гуфтор

منتجب خلق منتخب گفتار

Хотираши тезрави басони шаҳоб

خاطرش تیزرو بسان شهاب

Кунро бо дилаш намонда ҳиҷоб

کَون را با دلش نمانده حجاب

Шарбати шаръи боғи дайни худоӣ

شربت شرع باغ دین خدای

Аз ғубор хаёл карда ҷудоӣ

از غبار خیال کرده جُدای

Ҳамчуи шаръ аз мухолифат давр аст

همچو شرع از مخالفت دور است

Дар ҳамаи кори хеш маъзӯр аст

در همه کار خویش معذور است

Файласуфу ҳакиму диндорст

فیلسوف و حکیم و دیندارست

Рост чун чашм ақл бедораст

راست چون چشم عقل بیدارست

Нест аз аҳли рӯзгори чуну

نیست از اهل روزگار چنو

Оби коғази нигоҳи дори чуну

آب کاغذ نگاه‌دار چنو

Накунад зарфи ҳарфро ба асар

نکند ظرف حرف را به اثر

Оташу об ӯ на хушк ва на тар

آتش و آب او نه خشک و نه تر

Нутқ ӯ дар раҳи ҷавобу савол

نطق او در ره جواب و سؤال

Тозау хуш чу дар баҳори шимол

تازه و خوش چو در بهار شمال

Тозёнро школ бар баста

تازیان را شکال بر بسته

Лошконро Фсори бигусаста

لاشکان را فسار بگسسته

Гарчи худ нест лоиқи қойил

گرچه خود نیست لایق قایل

Қобили қавл ӯ шавад боқул

قابل قول او شود باقل

Аз бузургони кифоят ӯ дорад

از بزرگان کفایت او دارد

Рости хоҳии вилоят ӯ дорад

راست خواهی ولایت او دارد

То буд бар зхонши давлату фар

تا بود بر زخانش دولت و فرّ

Бӯсаи зани ҳамчуи коғазу дафтар

بوسه زن همچو کاغذ و دفتر

Ҳифз ӯ об рӯй шаръи орад

حفظ او آب روی شرع آرد

Асл ӯ аслҳо ба фаръи орад

اصل او اصلها به فرع آرد

Минбараши чарх ва ӯ чу хуршед аст

منبرش چرخ و او چو خورشید است

Маҷлисаши қаср ва ӯ чу ҷамшед аст

مجلسش قصر و او چو جمشید است

Ҳарчӣ гуяд ҳамаи бадеъ буд

هرچه گوید همه بدیع بُوَد

Ҳар шарифии буриши вазеъ буд

هر شریفی برش وضیع بُوَد

Ҳамчуи оби равон буд суханаш

همچو آب روان بود سخنش

Сар напечад касе з кун макунаш

سر نپیچد کسی ز کن مکنش

Лафз ӯ халқро ҷавоб диҳад

لفظ او خلق را جواب دهد

Ҳам барандозаҳо савоб диҳад

هم براندازه‌ها ثواب دهد

Набӯд ҳамчу гуфт ӯ гуфтор

نبود همچو گفت او گفتار

Роҳати рӯҳи худ аз он гуфт ор

راحت روح خود از آن گفت آر

Ҳргҳии кӯ ба дарс биншинад

هرگهی کو به درس بنشیند

Ақл дар маҷлисаш дрр чӣанд

عقل در مجلسش دُرر چیند

Ақл гардад зи лафз ӯ мадҳуш

عقل گردد ز لفظ او مدهوش

Нафас гуяд ки як замони хомӯш

نفس گوید که یک زمان خاموش

То самоъи ҳадис хуб кунем

تا سماع حدیث خوب کنیم

Рӯҳро пок ва беуюб кунем

روح را پاک و بی‌عیوب کنیم

Ҳарчӣ гуяд ҳама накӯ бошад

هرچه گوید همه نکو باشد

Гуфта ӯ ҳама чуну бошад

گفتهٔ او همه چنو باشد

Бахту давлати ҳавоӣ ӯ доранд

بخت و دولت هوای او دارند

Хоҷау шоҳи рой ӯ доранд

خواجه و شاه رای او دارند

Бартар аз ҳафт чарх ҳиммат ӯст

برتر از هفت چرخ همّت اوست

Бар карямони асари з неъмат ӯст

بر کریمان اثر ز نعمت اوست

Оби ъзбсти нукта бар нома

آب عذبست نکته بر نامه

Оташи боди пайкараши хома

آتش باد پیکرش خامه

Бинӣ онгаҳ ки хоҷаи калаки рабӯд

بینی آنگه که خواجه کلک ربود

То кунад ақлро зи ҷони хушнӯд

تا کند عقل را ز جان خشنود

Ҳиндӯии машки хонаи анбари фом

هندوی مشک خانه عنبر فام

Бар дар рӯм карда рояти ром

بر درِ روم کرده رایت رام

Дар фасоҳати забон чу бигушоед

در فصاحت زبان چو بگشاید

Баста гирад замонаро шояд

بسته گیرد زمانه را شاید

Зонка онкас ки хоҷа дил шуд

زانکه آنکس که خواجهٔ دل شد

Зуду олам чу шоҳ одил шуд

زود و عالم چو شاه عادل شد

Шуд мусаллами вилояти ҷоҳаш

شد مسلّم ولایت جاهش

Қиблаи ақли гашти даргоҳаш

قبلهٔ عقل گشت درگاهش

Лаби ман бод бар сетона ӯ

لب من باد بر ستانهٔ او

Андарин ҷон фурӯз хона ӯ

اندرین جان فروز خانهٔ او

Бод то рӯзи маҳшари иқболаш

باد تا روز محشر اقبالش

Ки мҳности қадару иқболаш

که مهنّاست قدر و اقبالش

Бод то ҳаст моҳу меҳру сипеҳр

باد تا هست ماه و مهر و سپهر

Ҷоҳ ӯ чун сипеҳру рух чун меҳр

جاه او چون سپهر و رخ چون مهر