эй ки дар зери табъи гардунӣ
ای که در زیر طبع گردونی
Чанд гӯйии маро ки аз дунӣ
چند گویی مرا که از دونی
Бо чунин ганҷ дар чунин ганҷӣ
با چنین گنج در چنین گنجی
Чаҳ гунаҳи ганҷро ту ноганҷӣ
چه گنه گنج را تو ناگنجی
Ранҷ бо ганҷу заҳмати ноаҳл
رنج با گنج و زحمت نااهل
Чун буридӣ тамаъ туро шуд саҳл
چون بریدی طمع ترا شد سهل
Заҳмати худ зи аҳл аср бакоҳ
زحمت خود ز اهل عصر بکاه
Ҳарчӣ хоҳии зи холиқи худхоҳ
هرچه خواهی ز خالق خودخواه
Халқро ҷумлаи сӯратии ингор
خلق را جمله صورتی انگار
Ҳайчи аз ҳеҷ халқи тамаъи мадор
هیچی از هیچ خلق طمع مدار
Ҷурми ман андарин чаҳ май доне
جُرم من اندرین چه میدانی
Чун бидидӣ камоли нодонӣ
چون بدیدی کمال نادانی
Нарасад дар вилояти дили хеш
نرسد در ولایت دل خویش
Ҳеҷ беҳавсила ба ҳосили хеш
هیچ بیحوصله به حاصل خویش