Он шунидӣ ки буд пунбаи занӣ

آن شنیدی که بود پنبه‌زنی

Муфлис ва қлтбонш хонд занӣ

مفلس و قلتبانش خواند زنی

Гуфташ эй зани маро ба нодонӣ

گفتش ای زن مرا به نادانی

Муфлису қлтбон чаро хуоне

مفلس و قلتبان چرا خوانی

Чаҳ буд ҷурми ман чу бошам ман

چه بود جرم من چو باشم من

Муфлис аз чарху қлтбон аз зан

مفلس از چرخ و قلتبان از زن

Зиракиро ки дил нахоҳад ранҷ

زیرکی را که دل نخواهد رنج

Офияти кунҷ ба қаноати ганҷ

عافیت کنج به قناعت گنج

Ҳаркии ин кунҷу ганҷи бигузорад

هرکه این کنج و گنج بگذارد

Кас аз ӯ ӯ з кас ниёзорад

کس از او او ز کس نیازارد

Зонка дар даҳри саги прстоннд

زانکه در دهر سگ پرستانند

Рост чун мӯш офат нонанд

راست چون موش آفت نانند

Садҳазорони футуҳ дар икдм

صدهزاران فتوح در یکدم

Ба бар ояд зи одаму олам

به بر آید ز آدم و عالم

Бедилу дайни азин худовандӣ

بی‌دل و دین ازین خداوندی

Ба худоӣ ар ту ҳеҷ барбандӣ

به خدای ار تو هیچ بربندی

Даври шӯи зини ҷаҳон ки он ту нест

دور شو زین جهان که آنِ تو نیست

Чаҳ буии он ӯ ки он ту нест

چه بوی آنِ او که آنِ تو نیست

Бе ту айём корҳо кардаст

بی‌تو ایّام کارها کردست

Чун ту бисёр кас раҳо кардаст

چون تو بسیار کس رها کردست

Пеш аз ин бас ки буд чархи кабӯд

پیش از این بس که بود چرخ کبود

Зин сипас бас ки низ хоҳад буд

زین سپس بس که نیز خواهد بود

Бар вафои замонаи кӣсаи мдўз

بر وفای زمانه کیسه مدوز

Бигузаронаш ба қӯти рӯз ба рӯз

بگذرانش به قوت روز به روز

Бар барроқ хирад нишин пайваст

بر بُراق خرد نشین پیوست

Давр бош аз ҳавои гоўпрст

دور باش از هوای گاوپرست

Чаҳ кунӣ хеши хешати аллٰаҳи бас

چه کنی خویش خویشت اللّٰه بس

Ҳарчӣ зу бигузарӣ ҳавоу ҳавас

هرچه زو بگذری هوا و هوس

Сидқ ба сидқи мхрқаҳ яла кун

صدق به صدق مخرقه یله کن

Сози киштӣ ба баҳр дар хула кун

ساز کشتی به بحر در خله کن

Заррае сидқ ба ки андари роҳ

ذره‌ای صدق به که اندر راه

Биҷуз аз сидқ нест ҳеҷ паноҳ

بجز از صدق نیست هیچ پناه

Оҳӯ аз сидқ агар шавад огоҳ

آهو از صدق اگر شود آگاه

Шер гирад ба камтарини рӯбоҳ

شیر گیرد به کمترین روباه

Ба ақалӣ басанда кун дар роҳ

به‌اقلی بسنده کن در راه

Чанд аз ин боқулии кирмаки хоҳ

چند از این باقلی کرمک خواه

Қавми Мӯсо чу аз барроқи хирад

قوم موسی چو از براق خرد

Даври монданди дргзргаҳи бад

دور ماندند درگذرگه بد

Аз саманди ҳудои гусаста чу чанг

از سمند هدی گسسته چو چنگ

Рахти идбори баста бар хари ланг

رخت‌ادبار بسته بر خر لنگ

Аз ниҳоди ниҳоли сад сола

از نهاد نهال صد ساله

Бех бар дод шохи гӯсола

بیخ بر داد شاخ گوساله

Аз ҳавои ин чунин басии бинӣ

از هوا این چنین بسی بینی

Магасиро чу кргсии бинӣ

مگسی را چو کرگسی بینی

Хармагас кам ҳаёт бисёр оз

خرمگس کم حیات بسیار آز

Кргси андаки ниёзи афзӯни ноз

کرگس اندک نیاز افزون ناز

Магасӣ бо ҳдс қаноат кард

مگسی با حدث قناعت کرد

Кргси андари ҳаво шуҷоат кард

کرگس اندر هوا شجاعت کرد

Зон қаноати бизоъат ва хорӣаст

زان قناعت بضاعت و خواریست

Зини шуҷоати шноъту зорист

زین شجاعت شناعت و زاریست

Карти он ба каз он раҳад оқил

کارت آن به کز آن رهد عاقل

Анаст он ба каз он Ромади ҷоҳил

اُنست آن به کز آن رمد جاهل

Синаро ҳамчуи чирки сози ҳисор

سینه را همچو چرک ساز حصار

Зон сипас бош гӯи ҷаҳони пари мор

زان سپس باش گو جهان پر مار

Синаро ҳаркии ҳсн худ созад

سینه را هرکه حصن خود سازد

Малики ҳафт осмон бадв нозад

ملک هفت آسمان بدو نازد

Умр бар марди ғмр чаҳ фурӯшӣ

عمر بر مرد غمر چه فروشی

Дар ҳавоу ҳавас чаро кӯшӣ

در هوا و هوس چرا کوشی

Бо ду чашми пари оби рух ба дили ор

با دو چشم پر آب رخ به دل آر

Хандаи биҳдаҳ ба гул бигзор

خندهٔ بیهده به گل بگذار

Ки баин моя аз раҳи ҷаду ҷад

که بهین مایه از ره جد و جدّ

Суннат Аҳмадасту фарзи аҳад

سنّت احمدست و فرض احد

Тоъати эзадии бизоъат ро

طاعت ایزدی بضاعت را

Суннати Аҳмадии шафоат ро

سنّت احمدی شفاعت را

Фарзи аллٰаҳ чун ба ҷои оре

فرض‌اللّٰه چون به جای آری

Аршро сар ба зери пои оре

عرش را سر به زیر پای آری

Суннати Мустафо чу бгзорӣ

سنّت مصطفی چو بگزاری

Кофару габрро ниёзорӣ

کافر و گبر را نیازاری

Хуии худро бад-ӣни ду некӯ кун

خوی خود را بدین دو نیکو کن

Суннати ину хизмат ӯ кун

سنّت این و خدمت او کن