Зм шунидӣ зи мурғи исои рӯ

ذم شنیدی ز مرغ عیسی‌رو

Мадҳам акнӯн зи офтоби шинав

مدحم اکنون ز آفتاب شنو

Гарчи чун ман схнгзорӣ нест

گرچه چون من سخنگزاری نیست

Беҳтар аз шоҳи гӯш дорӣ нест

بهتر از شاه گوش داری نیست

Врчаҳи зин ба сухани гузоради шоҳ

ورچه زین به سخن گزارد شاه

Чашм дорам ки гӯш дорад шоҳ

چشم دارم که گوش دارد شاه

Худ чаҳ гӯям ки дар сипеду сиёҳ

خود چه گویم که در سپید و سیاه

Нек донам ки нек донад шоҳ

نیک دانم که نیک داند شاه

Ҳамчу шамсаст шеъри ман тобон

همچو شمس است شعر من تابان

Лек ҷурмаш дар осмони пинҳон

لیک جرمش در آسمان پنهان

Мисли модҳи ту чун ҷонаст

مثلّ مادح تو چون جانست

Феъли пайдо ва зот пинҳонаст

فعل پیدا و ذات پنهانست

Нофау наҳлу пеларо монам

نافه و نحل و پیله را مانم

Ки з пайдо бааст пинҳонам

که ز پیدا بهست پنهانم

Ма ки хуршедро бирав банданд

مه که خورشید را برو بندند

Чун ҷудои гашт азу бирав хнднд

چون جدا گشت ازو برو خندند

Бар киӣ каз маон ниҳон бошад

بر کهی کز مهان نهان باشد

Гар биханданд ҷой он бошад

گر بخندند جای آن باشد

Бошад аз даври хуш ба гӯши муҷоз

باشد از دور خوش به گوش مجاز

Аз ман овозаи вази дуҳули овоз

از من آوازه وز دهل آواز

Хоссаи сусту заъифаму вола

خاصه سست و ضعیفم و واله

Чун дили нофау тани ноқа

چون دل نافه و تن ناقه

Чун набошад бар авҷи гардуни ма

چون نباشد بر اوج گردون مه

Пас Уторид ҳамеша танҳо ба

پس عُطارد همیشه تنها به

Ҳамчуи абрами зи дасти муштии гул

همچو ابرم ز دست مشتی گل

Об дар чашму оташи андари дил

آب در چشم و آتش اندر دل

Обу оташи зи дидау дили ман

آب و آتش ز دیده و دل من

Ғарқа дорад ҳамеша манзили ман

غرقه دارد همیشه منزل من

Бод дар зери амру фармонат

باد در زیر امر و فرمانت

Малики ҳам гӯшаи сулаймонат

ملک هم گوشهٔ سلیمانت

Ақлу фарҳангу ҷӯади дайни ту бод

عقل و فرهنگ و جود دین تو باد

Нақши ҷовид бар нигини ту бод

نقش جاوید بر نگین تو باد

Офаринандаи боди ёри туро

آفریننده باد یار ترا

Кофаред ӯ бузургвори туро

کافرید او بزرگوار ترا