Манам андари вилояти хусрав

منم اندر ولایت خسرو

Ҳамчуи хафоаши бади дилу шаби рӯ

همچو خفّاش بد دل و شب‌رو

Рӯз аз баддилӣ чу хФошм

روز از بددلی چو خفّاشم

Ки нахоҳам ки сайд кас бошам

که نخواهم که صید کس باشم

Дилам аз неку бад румон бошад

دلم از نیک و بد رمان باشد

Зонка ҳушёр бадгумон бошад

زانکه هشیار بدگمان باشد

Аҳл сӯрат баданд ва назд хирад

اهل صورت بدند و نزد خرد

Ҳарки аз бад гурехт набӯд бад

هرکه از بد گریخت نبود بد

Ком чун нест гон тез бааст

کام چون نیست گان تیز بهست

Ҳамчуи новаки зи каж гурез бааст

همچو ناوک ز کژ گریز بهست

Мард каз аблаҳон ниҳон бошад

مرد کز ابلهان نهان باشد

Дар чунин ҷои ҷой он бошад

در چنین جای جای آن باشد

На биҷуст аз балои бадкорӣ

نه بجست از بلای بدکاری

Мустафо бо атиқ дар ғорӣ

مصطفی با عتیق در غاری

Як ҷаҳони пари бғизу кофари дил

یک جهان پر بغیض و کافر دل

Барҳақам гар битарсам аз ботил

برحقم گر بترسم از باطل

Чнгли бозро ҳаме донам

چنگل باز را همی دانم

Дар ҳавои мрғдли чунин зонам

در هوا مرغدل چنین زانم

Наз паии донаи мурғакии садбор

نز پی دانه مرغکی صدبار

Бингарад пеш ва пас ямину ясор

بنگرد پیش و پس یمین و یسار

Аз паии он чунон бидонадяш аст

از پی آن چنان بداندیش است

Каши ғами ҷони зи ишқи нон беш аст

کش غم جان ز عشق نان بیش است

Ҷой он ҳаст каши ғам талаф аст

جای آن هست کش غم تلف است

Ки ҷаҳон гуруснааст ва ӯ алаф аст

که جهان گرسنه است و او علف است

Ҳаст маъзӯр агар бидонадяш аст

هست معذور اگر بداندیش است

Ки ҷаҳонро бадии з ба пеш аст

که جهان را بدی ز به پیش است

Ғами ҷон чун ба хизмати ту дирам

غم جان چون به خدمت تو درم

Онкӣ ҳаргиз нахурда ам нахӯрам

آنکه هرگز نخورده‌ام نخورم

Ҳеҷ мгзин ба дӯстии хас ро

هیچ مگزین به دوستی خس را

Кӯ касе кӯ касе буд кас ро

کو کسی کو کسی بود کس را

Пас дар ин рӯзгор назд хирад

پس در این روزگار نزد خرد

Неки тести онкӣ зуат набӯд бад

نیک تست آنکه زوت نبود بد

Ба худо ар бидидаам рӯзӣ

به خدا ار بدیده‌ام روزی

Зини ҳамаи халқи муҳташами гўзӣ

زین همه خلق محتشم گوزی

То бдонстаҳам ки мардум чист

تا بدانسته‌ام که مردم چیست

Андари он ҳайратам ки мардум кист

اندر آن حیرتم که مردم کیست

Кардаам ихтиёри ғифлату ҷаҳл

کرده‌ام اختیار غفلت و جهل

Зини чунин олимии пар аз ноаҳл

زین چنین عالمی پر از نااهل

Бар ҷаҳони даҳри азл некон хонд

بر جهان دهر عزل نیکان خواند

Бади фузуни гашту нек ҳеҷ намонад

بد فزون گشت و نیک هیچ نماند