Дӯш чун шоҳиди ҷаҳони афрӯз
دوش چون شاهد جهان افروز
Зулф шаб барграфт аз рухи рӯз
زلف شب برگرفت از رخ روز
Ман чу анқои наҳуфта рӯй аз халқ
من چو عنقا نهفته روی از خلق
Шастаи ҳарфҳо зтхтаҳи зарқ
شسته حرفِ ریا ز تختهٔ زرق
Гоҳе андари фанои бақои ҷустам
گاهی اندر فنا بقا جستم
Дардро зон ҷиҳати давои ҷустам
درد را زان جهت دوا جستم
Гоҳи сар бар дар адам зада ам
گاه سر بر در عدم زدهام
Дар раҳи нестӣ қадам зада ам
در ره نیستی قدم زدهام
Ба всоқм даромад аз ногоҳ
به وثاقم درآمد از ناگاه
Хизри пайғамбари он вале аллоҳ
خضر پیغمبر آن ولی الله
Гуфт эй андалеб гулшан кун
گفت ای عندلیب، گلشن کن
Тӯтӣ хуш навой нағзи сухан
طوطی خوش نوای نغز سخن
То кӣ ин оҷизӣу ҳайронӣ
تا کی این عاجزی و حیرانی
Андарин тангнои зулмоне
اندرین تنگنای ظلمانی
Чунки бар тофтӣ здъўӣ рӯй
چونکه بر تافتی ز دعوی روی
Хезу оби ҳаёти маънии ҷӯй
خیز و آب حیات معنی جوی
То зини зулматати наҷот буд
تا ازین ظلمتت نجات بود
Дар ҷаҳони бақои ҳаёт буд
در جهان بقا حیات بود
Дар мзиқи ҷаҳон таваққуф чист ?
در مضیق جهان توقف چیست؟
Ин ҳамаи ғусса ва таассуф чист ?
این همه غصه و تاسف چیست؟
На чу ёқӯби гуми шиддати фарзанд
نه چو یعقوب گم شدت فرزند
Ки буридӣ зхрмии пайванд
که بریدی ز خرّمی پیوند
Гуфт Хизрами зи роҳи ғмхўорӣ
گفت خضرم ز راه غمخواری
К-эии фурӯи монда дар гирифторӣ
کای فرو مانده در گرفتاری
Байти аҳзон чаҳ ҷой туаст бигӯ
بیت احزان چه جای توست بگو
Мисри ишқ аз барои туаст биҷӯ
مصر عشق از برای توست بجو
Хезу беруни хироми азин маскан
خیز و بیرون خرام ازین مسکن
Рахти худ зини ватани буруни афкан
رخت خود زین وطن برون افکن
Кандарин хиттаи хароби обод
کاندرین خطّهٔ خرابآباد
Нашавад худ дили хароби обод
نشود خود دل خراب، آباد