Нестам андарин сарои муҷоз
نیستم اندرین سرای مجاز
Тоқати бору қӯти парвоз
طاقت بار و قوّت پرواز
На ғами ин тараф тавонам хӯрд
نه غم این طرف توانم خورد
На бидон шаҳри раҳи тавонам барад
نه بدان شهر ره توانم برد
Пас ҳамон ба ки гӯшае гирам
پس همان به که گوشهای گیرم
Тани занам гар зем ва гар меРом
تن زنم گر زیم و گر میرم
Ба ҳаводиси ризои даҳум шояд
به حوادث رضا دهم شاید
Чаҳ кунам ончунонкӣ пеш ояд
چه کنم آنچنانکه پیش آید
Биравам боҳунари ҳамеи созам
بروم باهنر همی سازم
Взҳнр бар фалаки сарафрозам
وز هنر بر فلک سرافرازم
Ба худоӣ ки пок ва беайб аст
به خدایی که پاک و بی عیب است
Воҳби алъқлу олам алғиб аст
واهب العقل و عالم الغیب است
Ки марои андарин сарои ҳавас
که مرا اندرین سرای هوس
Ҷуз ҳунар нест ёру мӯниси кас
جز هنر نیست یار و مونس کس
Ҳунарам ҳаст лек давлат нест
هنرم هست لیک دولت نیست
Дар ҳунари ҳеҷ буи роҳат нест
در هنر هیچ بوی راحت نیست
Боҳунари коши давлатам будӣ
باهنر کاش دولتم بودی
То ғам ва ғуссаам нФрсўдӣ
تا غم و غصهام نفرسودی
Ҳаст маълуми оламу ҷоҳил
هست معلوم عالم و جاهل
Ки дар ин рӯзгор беҳосил ,
که در این روزگار بیحاصل،
Мансаби олро буйаи шўронгихт
منصب آل را بویه شور انگیخت
Нон касе хӯрд ки оби рӯ ӣ бирехт
نان کسی خورد که آبروی بریخت
Ман на онам ки шӯрангезам
من نه آنم که شور انگیزم
Обрӯро барои нони резам
آبرو را برای نان ریزم
Ҳамтем ҳаст гарчи нонам нест
همّتم هست گرچه نانم نیست
Сухани фӯҳш бар забонам нест
سخن فحش بر زبانم نیست
То абад бенаво бихоҳам монад
تا ابد بینوا بخواهم ماند
Фӯҳшу бад бар забон нахоҳам ронад
فحش و بد بر زبان نخواهم راند
Бахти ман зон чунин нижанд афтод
بخت من زان چنین نژند افتاد
Ки мроҳмт баланд афтод
که مرا همّت بلند افتاد
На хато гуфтам ва ғалат кардам
نه خطا گفتم و غلط کردم
Ҳшў буд ин гҳркаҳи ман сифтам
حشو بود این گهر که من سفتم
Ман дар ин ғуссаи ҷони ҳамеи коҳам
من در این غصه جان همیکاهم
Мансаби ин ҷаҳон наме хоҳам
منصب این جهان نمیخواهم
Иззати он ҷаҳони ҳаме бояд
عزّت آن جهان همیباید
Гар залилам дар ин ҷаҳон шояд
گر ذلیلم در این جهان شاید