Буд рӯзии мубораку фаррух
بود روزی مبارک و فرخ
Кин саодат намӯд моро рух
کاین سعادت نمود ما را رخ
Дар ин гнҷномаҳ бикшодам
در این گنجنامه بگشادم
Венаи суханро асос биниҳодам
وین سخن را اساس بنهادم
Нақши ин корнома май бастам
نقش این کارنامه میبستم
Тир бӯсед хомау дастам
تیر بوسید خامه و دستم
Гуфтам ин назмро тарозаш чист ?
گفتم این نظم را طرازش چیست؟
Зевари ин арӯс , мадҳат кист ?
زیور این عروس، مدحت کیست؟
Бар ки афшонами ин нисор бигӯӣ ?
بر که افشانم این نثار بگوی؟
Кист лоиқ дар ин диёр бигӯӣ ?
کیست لایق در این دیار بگوی؟
Гуфт ин баҳри пари маъонӣ ро
گفت این بحر پر معانی را
Чашмаи оби зиндагониро ,
چشمهٔ آب زندگانی را ،
Исои осори сарварӣ бояд
عیسی آثار سروری باید
Хизри сирати Сикандарӣ бояд ,
خضر سیرت سکندری باید،
Ки тарози сухани саноаш буд
که طراز سخن ثناش بود
Вирди ҷону хиради дуоаш буд
ورد جان و خرد دعاش بود
На ғалат гуфтам ин хато бошад
نه غلط گفتم این خطا باشد
Ки тарози сухан сано бошад
که طراز سخن ثنا باشد
Зини нмт ҳар сухан ки он ман аст
زین نمط هر سخنکه آن من است
Ба ҳақиқати тароз ҳар сухан аст
به حقیقت طراز هر سخن است
Гарчи бебарг ва бе навоем ман
گرچه بی برگ و بی نوایم من
Булбули нағз хуш сароем ман
بلبل نغز خوش سرایم من
Зон дар афвоҳи халқ мазкӯр аст
زان در افواه خلق مذکور است
Сухани ман , ки аз тамаъ давр аст
سخن من، که از طمع دور است
Хирад аз гӯшае дар омад чуст
خرد از گوشهای در آمد چست
Гуфт ин нақди рака сикка туаст ,
گفت این نقد راکه سکهٔتوست،
Сухани срсрӣ наме байнам
سخن سرسری نمیبینم
Зон касаши муштарӣ наме байнам
زان کسش مشتری نمیبینم
Гарчи ҳаст ин сухани тамоми айёр
گرچه هست این سخن تمام عیار
Бас касодаст андари ин бозор
بس کساد است اندر این بازار
Сиккаи ин нақди роз маърифат аст
سکه این نقد راز معرفت است
Маърифатро нишони ин сифат аст
معرفت را نشان این صفت است
Ки дар ин кор нома кардӣ дарҷ
که در این کار نامه کردی درج
Накунаш то туоне ӣнҷои харҷ
نکنش تا توانی اینجا خرج
Зонкаҳи соҳибдилӣ наме байнам
زآنکه صاحبدلی نمیبینم
Ҳолро мқблӣ наме байнам
حال را مقبلی نمیبینم
Ки дарави зикр ӯ туоне кард
که درو ذکر او توانی کرد
ё зҷўдши барӣ туоне хӯрд
یا زجودش بری توانی خورد
Кӯи қадам то бад-ӣн тариқ равад
کو قدم تا بدین طریق رود
ё куҷои гӯш кин сухани шунӯд
یا کجا گوش کاین سخن شنود
Ҳамаи маҳбӯси шаҳват ва ҳасаданд
همه محبوس شهوت و حسدند
Толиби қӯт ва қӯт ҷасаданд
طالب قوت و قوت جسدند
Майли инҳо ба тараот буд
میل اینها به ترهات بود
Феълашон низ бар сифот буд
فعلشان نیز بر صفات بود
Наз тариқат касе асар дорад
نز طریقت کسی اثر دارد
Наз ҳақиқати дилӣ хабар дорад
نز حقیقت دلی خبر دارد
Чун турои ин сухан футуҳ омад
چون ترا این سخن فتوح آمد
Ошиқонро ғизоӣ рӯҳ омад
عاشقان را غذای روح آمد
Назд он ков муҳаббатӣ дорад
نزد آن کاو محبتی دارد
Ин сухани қадар ва иззатӣ дорад ,
این سخن قدر و عزتی دارد،
Ки зшрҳши забон буд қосир
که زشرحش زبان بود قاصر
Нарасад дар ниҳояташи хотир
نرسد در نهایتش خاطر
Орифон кин сухани Фрўхўоннд
عارفان کاین سخن فروخوانند
Ҳар чаҳ ҷузи ҳақ буд барафшонанд
هر چه جز حق بود برافشانند
Қимати ин сухан касе донад
قیمت این سخن کسی داند
Ки ҳамаи нақш маърифат хонд
که همه نقش معرفت خواند