Дар нигар то ки офариди туро ?

در نگر تا که آفرید ترا ؟

Аз барои чаҳ баргузеди туро ?

از برای چه برگزید ترا ؟

Хок будӣ туро макрам кард

خاک بودی ترا مکرم کرد

Зон пасти ҷилваи ду олам кард

زان پست جلوهٔ دو عالم کرد

Аз ҳамаи меҳтари офариди туро

از همه مهتر آفرید ترا

Ҳар чаҳ ҳаст аз ҳама гузид туро

هر چه هست از همه گزید ترا

Дар назар аз ҳамаи латиф тарӣ

در نظر از همه لطیف‌تری

Ба сифат аз ҳамаи шариф тарӣ

به صفت از همه شریف‌تری

Хубтар аз ту Нақшбанди азал

خوبتر از تو نقشبند ازل

Ҳеҷ нақшӣ набаст дар аввал

هیچ نقشی نبست در اول

Қудраташи беҳтарини сифат ба ту дод

قدرتش بهترین صفت به تو داد

Шарафи нури маърифат ба ту дод

شرف نور معرفت به تو داد

Гавҳари мардумии шиор ту кард

گوهر مردمی شعار تو کرد

Караму лутфи худ нисор ту кард

کرم و لطف خود نثار تو کرد

Ботинатро ба лутфи худ пурвирд

باطنت را به لطف خود پرورد

Зоҳирати қибла млоик кард

ظاهرت قبلهٔ ملایک کرد

Он яке ганҷи номаи исмат

آن یکی گنج نامهٔ عصمت

Ин яке корномаи ҳикмат

این یکی کارنامهٔ حکمت

Ахтари осмони маърифатӣ

اختر آسمان معرفتی

Зубдаи чори табъ ва шаш ҷиҳатӣ

زبدهٔ چار طبع و شش جهتی

Қории сӯраи муҷоҳида Эй

قاری سورهٔ مجاهده‌ای

Қобили лиззати мушоҳида Эй

قابل لذت مشاهده‌ای

Хилқатати баради кӯии асткмол

خلقتت برد کوی استکمال

Ҳимматати рости сӯ ӣ истидлол

همتت راست سو‌ی استدلال

Хотирати мадрак вуҷӯд худаст

خاطرت مدرک وجود خودست

Унсурати мустаъиди неку бадаст

عنصرت مستعد نیک و بدست

Бо ту будаст дар аласти хитоб

با تو بودست در الست خطاب

Бо ту бошад ба рӯзи ҳашари ҳисоб

با تو باشد به روز حشر حساب

Гуфта исми ҷумлаи ашёъ

گفته اسم جملهٔ اشیاء

Дар ҳақ туаст « илми алосмоء »

در حق توست «‌علم الاسماء»‌

Торами осмону гӯии замин

طارم آسمان و گوی زمین

Аз барои ту сохтаи сети чунин

از برای تو ساخته ست چنین

Фарши ғбро барои ту густард

فرش غبرا برای تو گسترد

Чархи фирӯзаи соябон ту кард

چرخ فیروزه سایبان تو کرد

Офариниши ҳама ғулом тавонад

آفرینش همه غلام تواند

Аз паии қӯт ва қавом тавонад

از پی قوت و قوام تواند

Ҳикмату Фтнти вкёсту илм

حکمت و فطنت وکیاست و علم

Ҳиммату сирату муруввату ҳалам

همّت و سیرت و مروت و حلم

Дар вуҷӯди ту ҷумла мавҷӯдаст

در وجود تو جمله موجودست

Венаи ҳамаи лутф ва ҷӯад маъбудаст

وین همه لطف و جود معبودست

Сифати ту ба қадари онкии туе

صفت تو به قدر آنکه تویی

Натавон гуфт ончунон ки туе

نتوان گفت آنچنان که تویی

Нишнидӣ ки он ҳаким чаҳ гуфт

نشنیدی‌که آن حکیم چه‌گفت

Ки ба алмос дар маънии сифт

که به الماس در معنی سفت

Ту ба қимати варои ду ҷаҳонӣ

تو به قیمت ورای دو جهانی

Чаҳ кунам қадари худ наме доне

چه کنم قدر خود نمی‌دانی

Ин ҳамаи иззату шараф ки турост

این همه عزت و شرف‌که تراست

Ту зхўди ғофилӣ азим хатост !

تو زخود غافلی عظیم خطاست‌!