Ин мисли дар замона маърӯф аст

این مثل در زمانه معروف است

Ки амалҳо ба вақт мавқуф аст

که عملها به وقت موقوف است

Бош розӣ бидонча ӯ диҳадат

باش راضی بدانچه او دهدت

Гар ҳамаи зишт , врнкў диҳадат

گر همه زشت‌، ورنکو دهدت

Неку бади нафъу зру роҳати врнҷ

نیک و بد نفع و ضر و راحت ورنج

Каз ту бигузашт дар сарои сипанҷ ,

کز تو بگذشت در سرای سپنج‌،

ё чу афсонаи ист ё хобӣ

یا چو افسانه‌ایست یا خوابی

ё чу дар баҳои равони обӣ

یا چو در بها روان آبی

Ҳосили умри ҷузи яке дам нест

حاصل عمر جز یکی دم نیست

Ва он дам аз ранҷу ғам мусаллам нест

و آن دم از رنج و غم مسلم نیست

Нафасӣ каз ту бугзарад он рафт

نفسی کز تو بگذرد آن رفت

Дар паии он нафас на битавон рафт

در پی آن نفس نه بتوان رفت

Кӯш то он нафас ки ояд пеш

کوش تا آن نفس‌که آید پیش

Нашавад аз ту фӯт эй дарвеш

نشود از تو فوت ای درویش

Аз сари нафаси хези баҳри худоӣ

از سر نفس خیز بهر خدای

То шӯии ршиноси ҳрдўсроӣ

تا شوی روشناس هردوسرای

Дар раҳи ишқ ӯ балокаш бош

در ره عشق او بلاکش باش

Ҳамчуи Айюб дар бало хуш бош

همچو ایوب در بلا خوش باش

Чун дар ояд бало , магардон рӯй

چون در آید بلا، مگردان روی

Рӯй дрҳқ кун ва « рзино » гӯй

روی درحق کن و «‌رضینا» گوی