Дар каломи Маҷиди эзади фард
در کلام مجید ایزد فرد
« амр » гуфт он чунонкӣ ёдаш кард
«امر» گفت آن چنانکه یادش کرد
Ту ба ҳирсу ҳасади мёлоиш
تو به حرص و حسد میالایش
Ба хисоли ҳамидаи ороиш
به خصال حمیده آرایش
Бо саг вхўк ҳамнишин макунаш
با سگ و خوک همنشین مکنش
Бо рафиқони бад қарин макунаш
با رفیقان بد قرین مکنش
Чун кунад марг аз ҳамаи даврат
چون کند مرگ از همه دورت
ВоФкнди пушт дар кӯи гӯрат
وافکند پشت در کو گورت
Буд ӯ муҳаррами ҳсўри абад
بود او محرم حصور ابد
Дар наёяд ба тангнои лаҳад
در نیاید به تنگنای لحد
Ҳаст ӣнҷо барои қӯту қӯт
هست اینجا برای قوّت و قوت
Бозгашташ ба олами малакӯт
بازگشتش به عالم ملکوت
Чори унсур чу дар шумор ояд
چار عنصر چو در شمار آید
Тани мураккаб аз ин чаҳор ояд
تن مرکب از این چهار آید
Ҷон чу аз тан мФорқт ҷӯяд
جان چو از تن مفارقت جوید
Ҳар яке сӯии асл худ пуед
هر یکی سوی اصل خود پوید
Ончӣ аз ҳастиаш нишон монад
آنچه از هستیاش نشان ماند
Ҷон буд ҷон , ки ҷовдон монад
جان بود جان، که جاودان ماند
Қафаси панҷ ҳисро башикан
قفس پنج حس را بشکن
Мурғи ҷонро азуи буруни афкан
مرغ جان را ازو برون افکن
Бозро дар қафас чаҳ кор буд ?
باز را در قفس چه کار بود؟
Ҷой ӯ дасти шаҳриёр буд
جای او دست شهریار بود
Зини ншимнгҳш бурун андоз
زین نشیمنگهش برون انداز
Токанд дар ҳавоӣ ӯ парвоз
تا کند در هوای او پرواز