Он нигории кӯи рух гулранг дошт

آن نگاری کو رخ گلرنگ داشت

Бе Рахши ойӣнаи дил занг дошт

بی رخش آیینه دل زنگ داشت

Вони ҳилоли абрӯ ки чун моҳи тамом

وآن هلال ابرو که چون ماه تمام

Ғарра ӣӣ дар турра шбрнг дошт

غره یی در طره شبرنگ داشت

Як назар карду маро аз ман бабрад

یک نظر کرد و مرا از من ببرد

Ҷодӯии чашмаши чунин найранг дошт

جادوی چشمش چنین نیرنگ داشت

Чун нигин бар дили нишон хеш кард

چون نگین بر دل نشان خویش کرد

Ёри номовар ки аз мо нанг дошт

یار نام آور که از ما ننگ داشت

Дил бирафту хона бар ғам шуд фарох

دل برفت و خانه بر غم شد فراخ

Кондаҳ ӯ ҷой бар дил танг дошт

کانده او جای بر دل تنگ داشت

Беғам ӯ мурда каш бошад чу наъш

بی غم او مرده کش باشد چو نعش

Қутби гардунӣ ки ҳафт авранг дошт

قطب گردونی که هفت اورنگ داشت

Ҳам зи даст ӯ қафо хӯрдам чу чанг

هم ز دست او قفا خوردم چو چنگ

Гарчи бар зонуам ҳамчун чанг дошт

گرچه بر زانوم همچون چنگ داشت

Сад наво шуд пардаи афғони ман

صد نوا شد پرده افغان من

Арғунуни ишқаши ин оҳанг дошт

ارغنون عشقش این آهنگ داشت

Рӯзу шаб чун деги ҷӯшон нола кард

روز و شب چون دیگ جوشان ناله کرد

Оби хомаш чун гузар бар санг дошт

آب خامش چون گذر بر سنگ داشت

Сайфи фарғонии бслҳш пеш рафт

سیف فرغانی بصلحش پیش رفت

Гарчи ӯ дар қабзаи теғ ҷанг дошт

گرچه او در قبضه تیغ جنگ داشت

Офтобӣ инчунин бар кас натофт

آفتابی اینچنین بر کس نتافت

То асади хуршеду ма харчанг дошт

تا اسد خورشید و مه خرچنگ داشت