Касе кӯи ғами ишқ ҷонон надошт

کسی کو غم عشق جانان نداشت

Чу зинда нафас мезад ва ҷон надошт

چو زنده نفس می زد و جان نداشت

Гадои туам эй тавонгари бҳсн

گدای توام ای توانگر بحسن

Чунин мамлакати ҳеҷ султон надошт

چنین مملکت هیچ سلطان نداشت

Туе он шифоӣ ки бемори дил

تویی آن شفایی که بیمار دل

Биҷузи дарди ту ҳеҷ дармон надошт

بجز درد تو هیچ درمان نداشت

Дилиро ки андӯҳи ту ҷамъ кард

دلی را که اندوه تو جمع کرد

Ғам ҳар ду кунаш парешон надошт

غم هر دو کونش پریشان نداشت

Аз он мштғл шуд бширин худ

از آن مشتغل شد بشیرین خود

Ки хусрав чу ту шкрстон надошт

که خسرو چو تو شکرستان نداشت

Бмлки арскндр буд муфлис аст

بملک ارسکندر بود مفلس است

Ки ҳамчун Хизри об ҳайвон надошт

که همچون خضر آب حیوان نداشت

Бухораст ҷонӣ ки ошиқ нашуд

بخارست جانی که عاشق نشد

Духонаст абрӣ ки борон надошт

دخانست ابری که باران نداشت

Ғами ишқи хури сайф агар зинда Эй

غم عشق خور سیف اگر زنده ای

Ҳар онкас ки ин ғам нахурд он надошт

هر آنکس که این غم نخورد آن نداشت

Марв бемуҳаббат ки муфтии ишқ

مرو بی محبت که مفتی عشق

Чунин муъминиро мусулмон надошт

چنین مؤمنی را مسلمان نداشت