Дар кӯии ишқи ҳаркии чўмни сим визр надошт

در کوی عشق هرکه چومن سیم وزر نداشت

Ҳаргизи дарахти ъушрат ӯ барг вбр надошт

هرگز درخت عشرت او برگ وبر نداشت

Бисёр ҳалқаи брдри васл батон задем

بسیار حلقه بردر وصل بتان زدیم

Дидеми ҳам калид ба ҷузи сим визр надошт

دیدیم هم کلید به جز سیم وزر نداشت

Гуфтам бкўии ҳилаи замонӣ фурӯ шавам

گفتم بکوی حیله زمانی فرو شوم

Рафтам сарои васли дарони кӯй дар надошт

رفتم سرای وصل درآن کوی در نداشت

эй подшоҳи ҳасан ки ҳамчун ман фақир

ای پادشاه حسن که همچون من فقیر

Султони сазои афсари ишқи ту сар надошт

سلطان سزای افسر عشق تو سر نداشت

Ҳаркас ки офтоб рахт дид ногаҳон

هرکس که آفتاب رخت دید ناگهان

Ҳаргиз чу соя рӯй худ азхок барнадошт

هرگز چو سایه روی خود ازخاک برنداشت

Гӯйии сипоҳи ишқи ту чун брдлми гузашт

گویی سپاه عشق تو چون بردلم گذشت

Бигузашт азин хароба ки ҷой дигар надошт

بگذشت ازین خرابه که جای دگر نداشت

Худ рочўи шамъ бар сар Кувайт бсухтам

خود راچو شمع بر سر کویت بسوختم

Андари шаби фироқ ки гӯйӣ саҳар надошт

اندر شب فراق که گویی سحر نداشت

Чун субҳи васл дам зад вхўршид рӯ намӯд

چون صبح وصل دم زد وخورشید رو نمود

Ин толиби мушоҳидаи чашм назар надошт

این طالب مشاهده چشم نظر نداشت

Он муддаӣ биханда набинад ҷамоли васл

آن مدعی بخنده نبیند جمال وصل

Кӯи чашм дар фироқи ту аз гиря тар надошт

کو چشم در فراق تو از گریه تر نداشت

Гирд дар ту дар тиронсти рӯзу шаб

گرد در تو در طیرانست روز و شب

Мурғи дил арча лоиқи он авҷ пурнадошт

مرغ دل ارچه لایق آن اوج پرنداشت

Гар теғ бар сараши занӣ огоҳ нест сайф

گر تیغ بر سرش زنی آگاه نیست سیف

Ҳар кӯи зхўд хабир шуд азхўд хабар надошт

هر کو زخود خبیر شد ازخود خبر نداشت