Гарчи матоъи ҷон бар ҷонон хатар надошт

گرچه متاع جان بر جانان خطر نداشت

Ҷони боз каз ҷаҳони дили азу дўстр надошт

جان باز کز جهان دل ازو دوستر نداشت

Ошиқ ба дасти ҳиммати худ дар тариқи ишқ

عاشق به دست همت خود در طریق عشق

Ҳарчи он на дӯст буд биФгнд ва барнадошт

هرچ آن نه دوست بود بیفگند و برنداشت

Қавмии зи ишқ хос надоранд баҳра Эй

قومی ز عشق خاص ندارند بهره‌ای

Худ ом тар бигӯ ки касе зин хабар надошт

خود عام‌تر بگو که کسی زین خبر نداشت

Хуфтаи дарин нишеману зони авҷи мондаи боз

خفته درین نشیمن و زآن اوج مانده باز

Зеро эй ҳиммати он қавм пар надошт

زیرا همای همت آن قوم پر نداشت

Ҳар сангдил ки ӯ напазируфт нақши ишқ

هر سنگدل که او نپذیرفت نقش عشق

ӯ қалб буду лоиқи ин сикка зар надошт

او قلب بود و لایق این سکه زر نداشت

Дар остини садра давлат накард даст

در آستین صدره دولت نکرد دست

Ҳар доманӣ ки дархури ин ҷайб сар надошт

هر دامنی که درخور این جیب سر نداشت

Ошиқ нахост мол чу ҳирсӣ дарав набӯд

عاشق نخواست مال چو حرصی درو نبود

Ҷўкии хиради Масеҳ чу дар хона хар надошт

جوکی خرد مسیح چو در خانه خر نداشت

Ошиқ аз об ва хок назодааст эй писар

عاشق از آب و خاک نزاده است ای پسر

Пӯшида нест бар ту ки исо падар надошт

پوشیده نیست بر تو که عیسی پدر نداشت

Беишқ ҳарчӣ гуфт азу кас наёфт завқ

بی عشق هرچه گفت ازو کس نیافت ذوق

Борон нахурд аз он садаф ӯ гуҳар надошт

باران نخورد از آن صدف او گهر نداشت

Шеър касе чу хондӣу ҳолат дигар нашуд

شعر کسی چو خواندی و حالت دگر نشد

Теғаш набӯд тез ки захмаш асар надошт

تیغش نبود تیز که زخمش اثر نداشت

Он кас ки ҳамчу сайф нахурд оби нили ишқ

آن کس که همچو سیف نخورد آب نیل عشق

Гар хок Миср шуд қсб ӯ шукр надошт

گر خاک مصر شد قصب او شکر نداشت