Дар он замон ки дилами майл бо ҷамолӣ дошт

در آن زمان که دلم میل با جمالی داشت

Набӯд бехабар аз сари ишқ ва ҳоле дошт

نبود بی خبر از سر عشق و حالی داشت

ЗлтФи маънии ҳасани варои камолӣ буд

زلطف معنی حسن ورا کمالی بود

Зъшқи сӯрати ҳоли раҳе ҷамолӣ дошт

زعشق صورت حال رهی جمالی داشت

Зкони лутфаш гӯйӣ бирав фишонда буд

زکان لطفش گویی برو فشانده بود

Ҳрони ҷавоҳири мхзўн ки ҳақ таъолӣ дошт

هرآن جواهر مخزون که حق تعالی داشت

Бъўни толеъи саъди осмони ҳиммати ман

بعون طالع سعد آسمان همت من

з рӯй ӯ ма ва аз абрӯаш ҳилолӣ дошт

ز روی او مه و از ابروش هلالی داشت

Чу сФҳҳои Рахш рӯй рӯзгори раҳе

چو صفحهای رخش روی روزگار رهی

Зъшқи чеҳра ӯ длФриб холӣ дошт

زعشق چهره او دلفریب خالی داشت

Чу зарра будам вабои офтоби қурбам буд

چو ذره بودم وبا آفتاب قربم بود

Ситора будам ва бо моҳ иттисолӣ дошт

ستاره بودم و با ماه اتصالی داشت

Агар висоли ҳамеи хост дарзамон ме ёфт

اگر وصال همی خواست درزمان می یافت

Вронбсот ҳаме кард дил маҷолӣ дошт

ورانبساط همی کرد دل مجالی داشت

Зҳоли дил чу бигуфтам бҷон ҷавобам дод

زحال دل چو بگفتم بجان جوابم داد

Ки дрмшоҳдаҳ ман будам ӯ хаёлӣ дошт

که درمشاهده من بودم او خیالی داشت

Мисоли ҷони ман он рӯзи ҳамчуи райҳон буд

مثال جان من آن روز همچو ریحان بود

Ки дрсрочаҳи қурб аз бадан суфолӣ дошт

که درسراچه قرب از بدن سفالی داشت

Ҷамоли дӯсти заҳри пардаи ҷилва худ кард

جمال دوست زهر پرده جلوه خود کرد

Касе надид ки аҳлят висолӣ дошт

کسی ندید که اهلیت وصالی داشت

Дарони диёр ки Юсуфи рухӣ падед омад

درآن دیار که یوسف رخی پدید آمد

Харид ва суд кунад ҳар касе ки молӣ дошт

خرید و سود کند هر کسی که مالی داشت