Ёр дар ширинӣ аз шукри гузашт

یار در شیرینی از شکر گذشت

Ишқ дар дилсӯзӣ аз озари гузашт

عشق در دلسوزی از آذر گذشت

Чун кунам чун ангабин огоҳ нест

چون کنم چون انگبین آگاه نیست

Зонкаҳ бе ӯ шамъро бар сари гузашт

زآنکه بی او شمع را بر سر گذشت

Боди зулфашро парешон кард дай

باد زلفش را پریشان کرد دی

Буи ӯ хуш шуд чу бар анбари гузашт

بوی او خوش شد چو بر عنبر گذشت

наменаёрам зони рақибон чу дев

می نیارم زآن رقیبان چو دیو

Гирди кӯии он парии пайкари гузашт

گرد کوی آن پری پیکر گذشت

Манъро бар остон хуфтааст саг

منع را بر آستان خفته است سگ

Зон наме оради гадои брдри гузашт

زآن نمی آرد گدا بردر گذشت

Дай маро пурсед ёр аз ҳоли сабр

دی مرا پرسید یار از حال صبر

Гуфтамаш ту дайри зии кӯ дар гузашт

گفتمش تو دیر زی کو در گذشت

Оби чашмам бе ту бигузашт аз серум

آب چشمم بی تو بگذشت از سرم

Бе ту ин дорам яке аз саргузашт

بی تو این دارم یکی از سرگذشت

ӯ марои толиби ман ӯрои ошиқам

او مرا طالب من اورا عاشقم

Интизор аз ҳад шуд ва аз мари гузашт

انتظار از حد شد و از مر گذشت

Рост чун Лайлӣу маҷнӯн ҳар ду ро

راست چون لیلی و مجنون هر دو را

Умр дар савдои якдигари гузашт

عمر در سودای یکدیگر گذشت

Ёри даии ашъор ман мехонд , гуфт

یار دی اشعار من می خواند، گفت

Пояи шеъри ту аз хуштар гузашт

پایه شعر تو از خوشتر گذشت

Гуфтам ореи ин аҷаб набӯд азонк

گفتم آری این عجب نبود ازآنک

Об ширин шуд чўбри шукри гузашт

آب شیرین شد چوبر شکر گذشت

Сайфи фарғонии бимни зикри дӯст

سیف فرغانی بیمن ذکر دوست

Гавҳари назмат бақадр аз зари гузашт

گوهر نظمت بقدر از زر گذشت