Манам он кас ки ишқи ёрами кишт

منم آن کس که عشق یارم کشت

Зиндаи гаштами чўоннигорам кишт

زنده گشتم چوآن نگارم کشت

Ганҷи васлаши талаб ҳаме кардам

گنج وصلش طلب همی کردم

Санг бар сари здўчўи морами кишт

سنگ بر سر زدوچو مارم کشت

Ман бе оби рустам аз оташ

من بی آب رستم از آتش

Чун ббодии чароғи ворами кишт

چون ببادی چراغ وارم کشت

Бо сулаймон чаҳ панҷа ёрам кард

با سلیمان چه پنجه یارم کرد

Ман ки мӯрӣ ҳаме наёрам кишт

من که موری همی نیارم کشت

Ҳар шабии тӯли умр ӯ хоҳам

هر شبی طول عمر او خواهم

Гарчи рӯзии ҳазор боРоми кишт

گرچه روزی هزار بارم کشت

Ошиқони ҷумла куштагон ғаманд

عاشقان جمله کشتگان غمند

Манам онкас ки ғамгусорам кишт

منم آنکس که غم گسارم کشت

Гарчи башнавад нолаи зорам

گرچه بشنود ناله زارم

Дӯст раҳмат накард взорми кишт

دوست رحمت نکرد وزارم کشت

Қавси абрӯаши сайд дил ме кард

قوس ابروش صید دل می کرد

Зад яке тири вдри шикорами кишт

زد یکی تیر ودر شکارم کشت

Зинда васл мекунад имсол

زنده وصل می کند امسال

Онкӣ аз ҳиҷри хеши порами кишт

آنکه از هجر خویش پارم کشت

Ин гулистони збоғи васли маро

این گلستان زباغ وصل مرا

Гул кунун медиҳад ки хорами кишт

گل کنون می دهد که خارم کشت

Ман мурда чу сайфи фарғонӣ

من مرده چو سیف فرغانی

Зинда акнӯн шудам ки ёрами кишт

زنده اکنون شدم که یارم کشت