эй ма ва хур биравӣ ту муҳтоҷ

ای مه و خور بروی تو محتاج

Бар сари чархи хоки пои ту тоҷ

بر سر چرخ خاک پای تو تاج

Чаҳ кунам васфи ту ки мустағнӣаст

چه کنم وصف تو که مستغنیست

Маи зи гулгунаи гули зи аспидоҷ

مه ز گلگونه گل ز اسپیداج

Ҳаркии ҷӯёии ту буд ҳамаи рӯз

هرکه جویای تو بود همه روز

Ҳамаи шабҳои ӯ буд миъроҷ

همه شبهای او بود معراج

Подшоҳон ки зар ҳаме бахшанд

پادشاهان که زر همی بخشند

Бгдоёни кӯии ту муҳтоҷ

بگدایان کوی تو محتاج

Надиҳади ошиқи ту дили бксӣ

ندهد عاشق تو دل بکسی

Бксӣ чун диҳад Халифаи хароҷ

بکسی چون دهد خلیفه خراج

Айб набӯд тслФ аз ошиқ

عیب نبود تصلف از عاشق

Куфр набӯд аноолҳқ аз ҳаллоҷ

کفر نبود اناالحق از حلاج

Ишқро бок нест аз хӯни рез

عشق را باک نیست از خون ریز

Таркро раҳм нест дар тороҷ

ترک را رحم نیست در تاراج

Чора бо ишқ нест ҷузи таслим

چاره با عشق نیست جز تسلیم

Хавф ҷонаст бо мулӯки лҷоҷ

خوف جانست با ملوک لجاج

Дил наёяд бтнг аз ғами ишқ

دل نیاید بتنگ از غم عشق

Каъба вайрон нагардад аз ҳуҷҷоҷ

کعبه ویران نگردد از حجاج

Дил бтў дод сайфи фарғонӣ

دل بتو داد سیف فرغانی

Аз намад пора дӯхт бар дибоҷ

از نمد پاره دوخت بر دیباج

Сухани аҳл завқ ме гуяд

سخن اهل ذوق می گوید

Бонги булбул ҳаме кунад дроҷ

بانگ بلبل همی کند دراج