Ҳақ ки ин рӯй длстон бтў дод

حق که این روی دلستان بتو داد

Подшоҳии некӯон бтў дод

پادشاهی نیکوان بتو داد

Дар ҷаҳон ҳарчӣ мехўҳӣ ме кун

در جهان هرچه می خوهی می کن

Ки ҷаҳони офарини ҷаҳон бтў дод

که جهان آفرین جهان بتو داد

Дар ҷаҳони некӯон басӣ буданд

در جهان نیکوان بسی بودند

Бандаи худро азони миён бтў дод

بنده خود را ازآن میان بتو داد

Дил гум гашта боз май ҷустам

دل گم گشته باز می جستم

Чашми вобрўии ту нишон бтў дод

چشم وابروی تو نشان بتو داد

Мурғ мурдааст дил ки сайд ту нест

مرغ مرده است دل که صید تو نیست

Бтў зиндааст ҳаркии ҷон бтў дод

بتو زنده است هرکه جان بتو داد

Ҳасан рӯй ту беш азин чаҳ кунад

حسن روی تو بیش ازین چه کند

Ки дили вҷони ошиқон бтў дод

که دل وجان عاشقان بتو داد

Офтоб арча сӯраташ пайдост

آفتاب ارچه صورتش پیداست

Маънии хеш дар ниҳон бтў дод

معنی خویش در نهان بتو داد

Зосмон то замин гирифт бахуд

زآسمان تا زمین گرفت بخود

Вази замин то босмон бтў дод

وز زمین تا بآسمان بتو داد

Ҳаркии як рӯз дар рикоб ту рафт

هرکه یک روز در رکاب تو رفت

Гар бдўзхи барии Аннан бтў дод

گر بدوزخ بری عنان بتو داد

Бахи бах эй дил ( ки ) дӯст дар перӣ

بخ بخ ای دل (که) دوست در پیری

Инчунин давлати ҷавон бтў дод

اینچنین دولت جوان بتو داد

Рӯй не , шамси ғайб боту намӯд

روی نی، شمس غیب باتو نمود

Бӯсаи не , умри ҷовдон бтў дод

بوسه نی، عمر جاودان بتو داد

Он ҳаётӣ ки рӯҳ зинда бадваст

آن حیاتی که روح زنده بدوست

Аз ду лаъл шукр фишон бтў дод

از دو لعل شکر فشان بتو داد

Бар дар дӯсти сайфи фарғонӣ

بر در دوست سیف فرغانی

Саг дарун рафту остон бтў дод

سگ درون رفت و آستان بتو داد

Бар сар хон лутф ӯ асҳоб

بر سر خوان لطف او اصحاب

Мағз хӯрданд востхўон бтў дод

مغز خوردند واستخوان بتو داد

Онкии ишқаши брўҳ ҷон бахшад

آنکه عشقش بروح جان بخشد

Дили бғири ту взбон бтў дод

دل بغیر تو وزبان بتو داد