эй бичишам дили надида рӯй ёри хеш ро

ای بچشم دل ندیده روی یار خویش را

Кардае бе ишқи зойеъи рӯзгори хеш ро

کرده ای بی عشق ضایع روزگار خویش را

Каъбаи рӯи сӯй ту дорад ҳамчуи ту рӯи сӯй ӯ

کعبه رو سوی تو دارد همچو تو رو سوی او

Гар ту рӯзии қибласозӣ рӯй ёри хеш ро

گر تو روزی قبله سازی روی یار خویش را

Ишқ даъвӣ мекунӣ , бори бало бар дӯш на

عشق دعوی می کنی، بار بلا بر دوش نه

Нақди худ бар санг зан бингар айёри хеш ро

نقد خود بر سنگ زن بنگر عیار خویش را

ё чу зан дар хона биншин ошиқи кор ту нест

یا چو زن در خانه بنشین عاشق کار تو نیست

Ишқи некӯ май шиносади марди кори хеш ро

عشق نیکو می شناسد مرد کار خویش را

Ошиқ он қавманд кндри ҳазрати султони ишқ

عاشق آن قومند کندر حضرت سلطان عشق

Барграфтанд аз раҳи хизмати ғубори хеш ро

برگرفتند از ره خدمت غبار خویش را

Рӯзи аввал чун бдўлти хона ишқ омаданд

روز اول چون بدولت خانه عشق آمدند

Зостон берун ниҳоданд ихтиёри хеш ро

زآستان بیرون نهادند اختیار خویش را

Боргири нафаси шан дар ҳар қадам ҷонӣ бидод

بارگیر نفس شان در هر قدم جانی بداد

То бад-ӣни манзили расониданди бори хеш ро

تا بدین منزل رسانیدند بار خویش را

Дигарон аз тарки ҷон дар роҳ ҷонон қосиранд

دیگران از ترک جان در راه جانان قاصرند

Зини шутур дил ҳамРаҳон бугсали маҳори хеш ро

زین شتر دل همرهان بگسل مهار خویش را

Вндрини раҳи доми соз аз ҷону ҷонон сайд кун

وندرین ره دام ساز از جان و جانان صید کن

Пой бигушо бошаҳи анқои шикори хеш ро

پای بگشا باشه عنقا شکار خویش را

Чун садафгар дар миён дорад дар меҳраши дилат

چون صدف گر در میان دارد در مهرش دلت

Зоби чашм чун гуҳар пар кун канори хеш ро

زآب چشم چون گهر پر کن کنار خویش را

эй тавонгари сӯии даравишон назар кун соъатӣ

ای توانگر سوی درویشان نظر کن ساعتی

То бхдмт арза доранд ифтихори хеш ро

تا بخدمت عرضه دارند افتخار خویش را

Ҳар замон дар ҳалқаи занҷири зулфат май кашанд

هر زمان در حلقه زنجیر زلفت می کشند

Як ҷаҳони ошиқи дили девонасор хеш ро

یک جهان عاشق دل دیوانه سار خویش را

Сайфи фарғонии зи ҳиҷронат бком душманаст

سیف فرغانی ز هجرانت بکام دشمنست

Чанд дшмнкоми дории дӯстдори хеш ро

چند دشمنکام داری دوستدار خویش را