Нигорои боръшқти родли вҷони барнамеи тобад
نگارا بارعشقت رادل وجان برنمی تابد
Чаҳ ҷои ҷон вдл бошад ки ду ҷаҳони барнамеи тобад
چه جای جان ودل باشد که دو جهان برنمی تابد
Чўдрдли рахт худ биниҳод тан бигурезад андрҷон
چودردل رخت خود بنهاد تن بگریزد اندرجان
Чу бурҷони бор худ афганд тани ҷони барнамеи тобад
چو برجان بار خود افگند تن جان برنمی تابد
Фалаки ротоқти он неи вонҷмро куҷои Зуҳра
فلک راطاقت آن نی وانجم را کجا زهره
Маликро қудрати он неи вонсони барнамеи тобад
ملک را قدرت آن نی وانسان برنمی تابد
Куҷо бо ишқ созад мард каз меҳнат бипарҳезад
کجا با عشق سازد مرد کز محنت بپرهیزد
Бдрё чун даройади онкии борони барнамеи тобад
بدریا چون درآید آنکه باران برنمی تابد
Сипоҳ ишқ меояд сӯии майдони дил , кам кун
سپاه عشق می آید سوی میدان دل، کم کن
Саворӣ чанд азони лашкар ки майдони барнамеи тобад
سواری چند ازآن لشکر که میدان برنمی تابد
Туро куброаст азхўбӣ ки дарҳар сар наме гунҷад
ترا کبریست ازخوبی که درهر سر نمی گنجد
Марои дрдисти азъшқт ки дармони барнамеи тобад
مرا دردیست ازعشقت که درمان برنمی تابد
Дили ман ширхори лутфу қӯташ қаҳр шуд ҷоно
دل من شیرخوار لطف و قوتش قهر شد جانا
Мизоҷи ширхоронро ғизои нони барнамеи тобад
مزاج شیرخواران را غذا نان برنمی تابد
Хаёлат дар дилам бинишаст воин ғами барнамеи хезад
خیالت در دلم بنشست واین غم برنمی خیزد
Марои як тахти дрхонаҳи ду султони барнамеи тобад
مرا یک تخت درخانه دو سلطان برنمی تابد
Агар дар дидани рӯяти намоями саъии маъзӯрам
اگر در دیدن رویت نمایم سعی معذورم
Дилам бо васл ху кардаст ҳиҷрони барнамеи тобад
دلم با وصل خو کردست هجران برنمی تابد
Гирифтам кини дили ғамгини бқўти ҳамчу оҳан шуд
گرفتم کین دل غمگین بقوت همچو آهن شد
Наёрад тоби он захмӣ ки санадон бар наме тобад
نیارد تاب آن زخمی که سندان بر نمی تابد
Агар хасмони хӯни ошом пеш оянд ошиқ ро
اگر خصمان خون آشام پیش آیند عاشق را
Гараш ту пушт бошӣ рӯи зхсмони барнамеи тобад
گرش تو پشت باشی رو زخصمان برنمی تابد
Барои васли он дилбари ҳадиси ҷони худ дигар
برای وصل آن دلبر حدیث جان خود دیگر
Магӯ эй сайфи фарғонӣ ки ҷонони барнамеи тобад
مگو ای سیف فرغانی که جانان برنمی تابد