Дар ин тафаккурам эй ҷон кигар фироқ уфтад

در این تفکرم ای جان که گر فراق افتد

Марои висоли ту дигар кӣ иттифоқ уфтад

مرا وصال تو دیگر کی اتفاق افتد

Ҳамин басаст зи ҳиҷрони дӯсти ошиқ ро

همین بس است ز هجران دوست عاشق را

Ки қадари васли бидонад чу дар фироқ уфтад

که قدر وصل بداند چو در فراق افتد

Ба дард ҳиҷр шудам мубтало аз он ҳрдм

به درد هجر شدم مبتلا از آن هردم

Садои нолаи ман андари ин равоқ уфтад

صدای نالهٔ من اندر این رواق افتد

Марои зи талхӣ он вораҳон ва онгаҳ заҳр

مرا ز تلخی آن وارهان و آنگه زهر

Ба дасти хеш ба ман даҳ ки бар мазоқ уфтад

به دست خویش به من ده که بر مذاق افتد

зи ҳиҷрат эй бути хуршеди рӯи ман он моҳам

ز هجرت ای بت خورشید رو من آن ماهم

Ки аз хусуф брстаҳаст ва дар муҳоқ уфтад

که از خسوف برسته است و در محاق افتد

зи фурқати гул рӯй ту бандаи давр аз ту

ز فرقت گل روی تو بنده دور از تو

Чу булбулии сет ки аз ҷуфти хеш тоқ уфтад

چو بلبلی‌ست که از جفت خویش طاق افتد

Гар иҷтимо дигар бораи дайр даст диҳад

گر اجتماع دگر باره دیر دست دهد

Миёни рӯҳу бадани зуд ифтироқ уфтад

میان روح و بدن زود افتراق افتد

Ба ашк шаста шавад номагар дар ӯ суханам

به اشک شسته شود نامه گر در او سخنم

Ба зикри орзӯу шарҳ иштиёқ уфтад

به ذکر آرزو و شرح اشتیاق افتد

зи ҷаврҳо ки ту бо банда кардае дар рӯм

ز جورها که تو با بنده کرده‌ای در روم

Аҷаби мадоргар овоза дар Ироқ уфтад

عجب مدار گر آوازه در عراق افتد

Буд ки буии ваии орад ба сайфи фарғонӣ

بُوَد که بوی وی آرد به سیف فرغانی

Насими боди баҳоригар иттифоқ уфтад

نسیم باد بهاری گر اتفاق افتد