Шамъи хуршед ки офоқ мунаввар дорад

شمع خورشید که آفاق منور دارد

Меҳри ту дар дилу савдои ту дар сар дорад

مهر تو در دل و سودای تو در سر دارد

Ранг рӯй ту боқлоами тасаввури мо ро

رنگ روی تو باقلام تصور ما را

Хонаи дили зи хаёли ту мусаввир дорад

خانه دل ز خیال تو مصور دارد

Рӯзу шаб дар талабати гирд замин гардонаст

روز و شب در طلبت گرد زمین گردانست

Осмонӣ ки шабу рӯзи ма ва хур дорад

آسمانی که شب و روز مه و خور دارد

Ончии ман дидаам аз ҳасани ту гар гӯям кас

آنچه من دیده ام از حسن تو گر گویم کس

Нашунӯд , вари шунӯд низ ки бовар дорад ?

نشنود، ور شنود نیز که باور دارد؟

эй дар дӯст талаб карда з ҳар деворӣ

ای در دوست طلب کرده ز هر دیواری

Хонаи дӯсти бурун аз ду ҷаҳон дар дорад

خانه دوست برون از دو جهان در دارد

Ишқ бо роҳати тан ҳар ду набошад кас ро

عشق با راحت تن هر دو نباشد کس را

Оби ҳайвони Хизру малик Сикандар дорад

آب حیوان خضر و ملک سکندر دارد

Ғофил аз хӯрдани нонгар ббдн фарбеҳ шуд

غافل از خوردن نان گر ببدن فربه شد

Ошиқ аз парвариши ҷони тан лоғар дорад

عاشق از پرورش جان تن لاغر دارد

Онк бар шҳпр ҷбрил нишинад чу Масеҳ

آنک بر شهپر جبریل نشیند چو مسیح

КФўи исо буд ӯро чаҳ ғам хар дорад

کفو عیسی بود او را چه غم خر دارد

Аҳли дунё агар аз ҳиммати дун бе ғами ишқ

اهل دنیا اگر از همت دون بی غم عشق

Танг дил нест чу ғунча ки чу гул зар дорад

تنگ دل نیست چو غنچه که چو گل زر دارد

Марди ишқ аз гуҳари нафас буд дар ҳамаи ҳол

مرد عشق از گهر نفس بود در همه حال

Чун тарозу ки зи рӯи санг баробар дорад

چون ترازو که ز رو سنگ برابر دارد

Сайфи фарғонии икдми басӯии олами қудс

سیف فرغانی یکدم بسوی عالم قدس

Ҳамчуи ҷон бар шӯ агар мурғи дилат пар дорад

همچو جان بر شو اگر مرغ دلت پر دارد