Нури рухи ту қамар надорад

نور رخ تو قمر ندارد

Завқи лаби ту шукр надорад

ذوق لب تو شکر ندارد

Дар даври ту модари замона

در دور تو مادر زمانه

Монанди ту як писар надорад

مانند تو یک پسر ندارد

Бе баҳраи зи давлати ғами ту

بی بهره ز دولت غم تو

Аз меҳнати мо хабар надорад

از محنت ما خبر ندارد

Онкас ки чу ман биравӣ хубат

آنکس که چو من بروی خوبت

Дил май надиҳад магар надорад

دل می ندهد مگر ندارد

Дилдодаи сӯрати ту эй дӯст

دلداده صورت تو ای دوست

Ҷонро зи ту дӯст тар надорад

جان را ز تو دوست تر ندارد

Ҷонои дили ту чу рӯзгораст

جانا دل تو چو روزگارست

Конро ки Фгнд бар надорад

کآنرا که فگند بر ندارد

Дар санг асар кунад фиғонам

در سنگ اثر کند فغانم

Вндри дили ту асар надорад

وندر دل تو اثر ندارد

Магузор бадӣгарон касе ро

مگذار بدیگران کسی را

Кӯи ҷузи ту касе дигар надорад

کو جز تو کسی دگر ندارد

Аз хӯни ҷигар касе ба ҷузи сайф

از خون جگر کسی به جز سیف

Дар ишқи ту дида тар надорад

در عشق تو دیده تر ندارد