Дил бе рухи хуби ту сар хеш надорад

دل بی رخ خوب تو سر خویش ندارد

Ҷони тоқати ҳҷртўи азин беш надорад

جان طاقت هجرتو ازین بیش ندارد

Аз оқибати ишқи ту андеша накардам

از عاقبت عشق تو اندیشه نکردم

Девонаи дили оқибат андеш надорад

دیوانه دل عاقبت اندیش ندارد

Маи пеши ту азҳсн занад лофи валикин

مه پیش تو ازحسن زند لاف ولیکن

ӯ нӯши лабу ғамза чун неш надорад

او نوش لب و غمزه چون نیش ندارد

Азмрҳми васли ту насибӣ набӯд ҳеҷ

از مرهم وصل تو نصیبی نبود هیچ

Онро ки зъшқи ту дил риш надорад

آن را که زعشق تو دل ریش ندارد

Худ ошиқи соҳиби назар аз умр чаҳ бинад

خود عاشق صاحب نظر از عمر چه بیند

Чун оина рӯй ту дар пеш надорад

چون آینه روی تو در پیش ندارد

Аз доираи ишқ дило пои бурун на

از دایره عشق دلا پای برون نه

Кони муҳташам акнӯн сар дарвеш надорад

کآن محتشم اکنون سر درویش ندارد

Чун сайфи ҳронкс ки туро дид бикбор

چون سیف هر آنکس که ترا دید به یکبار

Бегона шуд аз халқи вср хеш надорад

بیگانه شد از خلق و سر خویش ندارد