Бигӯ бдонкаҳ чун ман ишқи ёр ман дорад

بگو بدانکه چون من عشق یار من دارد

Ки подшоҳии хубоннигор ман дорад

که پادشاهی خوبان نگار من دارد

Ббўӣ ӯ бглстон шудам надидам ҳеҷ

ببوی او بگلستان شدم ندیدم هیچ

Бғирлолаҳ ки рангии зёр ман дорад

بغیرلاله که رنگی زیار من دارد

Аҷаби мадор ки бргирдми зпшти замин

عجب مدار که برگیردم زپشت زمین

Бад-ӣни сифат ки ғамаши рӯи бакор ман дорад

بدین صفت که غمش رو بکار من دارد

Касе ки дар ғамаши азчшми хӯн ҳаме борид

کسی که در غمش ازچشم خون همی بارید

Фароғат аз мижаи ашкбор ман дорад

فراغت از مژه اشکبار من دارد

Насохт хонаи бҳмсоигии ман давлат

نساخت خانه بهمسایگی من دولت

Чу меҳнаташи ватани андари ҷавор ман дорад

چو محنتش وطن اندر جوار من دارد

Хаданги ғамзаи баҳри ҷонибии ҳамеи Фгнд

خدنگ غمزه بهر جانبی همی فگند

Магар ки чашмаши азми шикор ман дорад

مگر که چشمش عزم شکار من دارد

Паём кард марои ёр ва гуфт ҳар магасӣ

پیام کرد مرا یار و گفت هر مگسی

Тамаъи блъли лаби қанди бор ман дорад

طمع بلعل لب قند بار من دارد

Дарин миёнаи бадаст касе диҳад давлат

درین میانه بدست کسی دهد دولت

Гули висол ки дар пои хор ман дорад

گل وصال که در پای خار من دارد

Агар ҳазор гулаши бушковади заҳри чаманӣ

اگر هزار گلش بشکفد زهر چمنی

Назари сӯии рух ҳамчун баҳор ман дорад

نظر سوی رخ همچون بهار من دارد

Бароаи ишқи ман имрӯз сайф фарғонӣаст

براه عشق من امروز سیف فرغانیست

Раванда ӣӣ ки дилии зери бор ман дорад

رونده یی که دلی زیر بار من دارد

Саҳаргаҳон бмн оварад буии дӯсти насим

سحرگهان بمن آورد بوی دوست نسیم

( магари насими саҳари буии ёр ман дорад )

(مگر نسیم سحر بوی یار من دارد)