Дар ҳалқаи зулфи ту ҳар дил хатарӣ дорад

در حلقه زلف تو هر دل خطری دارد

Зеро ки сари зулфати пари фитна сиррӣ дорад

زیرا که سر زلفت پر فتنه سری دارد

Бротши дили обӣ аз дидаи ҳамеи резам

برآتش دل آبی از دیده همی ریزم

То боди ҳавои ту брмн гузарӣ дорад

تا باد هوای تو برمن گذری دارد

Ман дар ҳарами ишқати ҳамхонаи ҳиҷронам

من در حرم عشقت همخانه هجرانم

Дар кӯии висоли охири ин хона дарӣ дорад

در کوی وصال آخر این خانه دری دارد

Ту зодаи айёмӣ мардум набӯд зини сон

تو زاده ایامی مردم نبود زین سان

Ин модари дҳролҳқи ширин писарӣ дорад

این مادر دهرالحق شیرین پسری دارد

Азтўи баназари зини пас қонеъ нашавам май дон

ازتو بنظر زین پس قانع نشوم می دان

Зеро ки чўмни ҳаркас бо ту назарӣ дорад

زیرا که چومن هرکس با تو نظری دارد

Талхӣ ғамат хӯрдам бошад суханами ширин

تلخی غمت خوردم باشد سخنم شیرین

эй дӯст надонистам кини не шукрӣ дорад

ای دوست ندانستم کین نی شکری دارد

Ҷое ки ғамат набӯд шодӣ набӯд онҷо

جایی که غمت نبود شادی نبود آنجا

Инсофи ғами ишқати некӯ ҳунарӣ дорад

انصاف غم عشقت نیکو هنری دارد

Дрмзҳб даравишон кизбаст ҳадиси он

درمذهب درویشان کذبست حدیث آن

Каз ишқ сухан гуяд вази худ хабарӣ дорад

کز عشق سخن گوید وز خود خبری دارد

Кардам бсхни худро монанди бъшоқт

کردم بسخن خود را مانند بعشاقت

Чун мурғ куҷо бошад мӯр арча парӣ дорад

چون مرغ کجا باشد مور ارچه پری دارد

Ман банда басӣ будам дар суҳбати он мардон

من بنده بسی بودم در صحبت آن مردان

Айбам натавон кардани суҳбат асарӣ дорад

عیبم نتوان کردن صحبت اثری دارد

Навмед мабош эй сайф аз буии гули васлаш

نومید مباش ای سیف از بوی گل وصلش

Дар боғи умеди охир ҳар шох барӣ дорад

در باغ امید آخر هر شاخ بری دارد