Андарин шаҳри дилами сарв равонӣ дорад

اندرین شهر دلم سرو روانی دارد

Ки зи шукри сухан аз писта даҳоне дорад

که ز شکر سخن از پسته دهانی دارد

Чун хиромад накунад ҳеҷ назар аз чапу рост

چون خرامد نکند هیچ نظر از چپ و راست

Нест огаҳ ки баҳри сӯ нигаронӣ дорад

نیست آگه که بهر سو نگرانی دارد

Гар бшб хоб кунад зинда набошад он кас

گر بشب خواب کند زنده نباشد آن کس

Кндри оғӯши чунон сарв равонӣ дорад

کندر آغوش چنان سرو روانی دارد

Гарчи дар дасти ман аз малики ҷаҳон чизе нест

گرچه در دست من از ملک جهان چیزی نیست

Дилбарӣ ҳаст ки аз ҳасан ҷаҳонӣ дорад

دلبری هست که از حسن جهانی دارد

Ту наменатавонӣ ки бибинӣ лекин

تو میانش نتوانی که ببینی لیکن

Камараш бо ту бигӯед ки миёнӣ дорад

کمرش با تو بگوید که میانی دارد

Длброи зон туам нест бдъўии ҳоҷат

دلبرا زآن توام نیست بدعوی حاجت

Ошиқ рӯй ту бар чеҳра нишоне дорад

عاشق روی تو بر چهره نشانی دارد

Мурдаанд ин ҳамаи мардум ки туашон май бинӣ

مرده اند این همه مردم که توشان می بینی

Зинда онаст ки ӯ ҳамчуи ту ҷонӣ дорад

زنده آنست که او همچو تو جانی دارد

Чун ббозори ҳаваси дасти бсўдоиии барад

چون ببازار هوس دست بسودایی برد

Бандагар суд кунад ҳеҷ зӣоне дорад

بنده گر سود کند هیچ زیانی دارد

Гуфтае асби талаб дар паии ман тези марон

گفته ای اسب طلب در پی من تیز مران

Бо касе гӯй ки дар даст аноне дорад

با کسی گوی که در دست عنانی دارد

Халқ шояд ки турои хусрав хубон гӯйанд

خلق شاید که ترا خسرو خوبان گویند

Зонкаҳи Фарҳоди ту ширин суханоне дорад

زآنکه فرهاد تو شیرین سخنانی دارد

Сайфи фарғонии коми ту ки олуд бзҳр

سیف فرغانی کام تو که آلود بزهر

Он шикарханда ки пурнӯш даҳоне дорад

آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد