Нигор ман чу андари ман назар кард

نگار من چو اندر من نظر کرد

Ҳамаи аҳволи ман бар ман дигар кард

همه احوال من بر من دگر کرد

Бипурсаш дарди ҷонамро даво дод

بپرسش درد جانم را دوا داد

Бихандаи заҳри айшамро шукр кард

بخنده زهر عیشم را شکر کرد

з роҳ дид ногуҳ дар дарунам

ز راه دید ناگه در درونم

Даромад нуру зулматро бадар кард

درآمد نور و ظلمت را بدر کرد

Бшб чун хонаи гаштами равшан аз шамъ

بشب چون خانه گشتم روشن از شمع

Ки чун хуршедам аз равзан назар кард

که چون خورشیدم از روزن نظر کرد

з ҳар васфӣ ки буд ӯроу исмӣ

ز هر وصفی که بود او را و اسمی

Бақадр ҳоли ман дар ман асар кард

بقدر حال من در من اثر کرد

Бгўшм гӯш шуд бо чашм шуд чашм

بگوشم گوش شد با چشم شد چشم

з ҳарҷое бнсбти сар бадар кард

ز هرجایی بنسبت سر بدر کرد

Бғмзаҳи кишту онгоҳам дигар бор

بغمزه کشت و آنگاهم دگر بار

Блб чун мурғи исо ҷонвар кард

بلب چون مرغ عیسی جانور کرد

Чу соя ҳастемро нур худ дод

چو سایه هستیم را نور خود داد

Чу он хуршеди рух бар ман гузар кард

چو آن خورشید رخ بر من گذر کرد

Дилам равшан нагардад берух ӯ

دلم روشن نگردد بی رخ او

Ки беоташ нишоед шамъ бар кард

که بی آتش نشاید شمع بر کرد

Барин сар рост ноед тоҷи васлаш

برین سر راست ناید تاج وصلش

зи баҳри тоҷ бояд тарк сар кард

ز بهر تاج باید ترک سر کرد

Бҷон дар зулфаши овезам чаҳ бошад

بجان در زلفش آویزم چه باشد

Расан бозӣ тавонад ин қадар кард

رسن بازی تواند این قدر کرد

Маро аз ҳоли ишқ ва сабр пурсед

مرا از حال عشق و صبر پرسید

Чаҳ гӯям ин муқӣмаст он сафар кард

چه گویم این مقیم است آن سفر کرد

Хамаш кун сайфи фарғонии казин ҳол

خمش کن سیف فرغانی کزین حال

Наме шояд ҳамаи касро хабар кард

نمی شاید همه کس را خبر کرد