Ишқи ту марои з ман баровард

عشق تو مرا ز من برآورد

Барадами зи худу зи тани даровард

بردم ز خود و ز تن درآورد

Ҳасанати бкршмҳои ширин

حسنت بکرشمهای شیرین

Сад шӯри зи ҷон ман баровард

صد شور ز جان من برآورد

Ишқи омада буд бар дар дил

عشق آمده بود بر در دل

Ақл аз паии дафъ лашкар оварад

عقل از پی دفع لشکر آورد

Ҳасан ту расед бо сад эъзоз

حسن تو رسید با صد اعزاز

Дасташ бигирифт ва андар оварад

دستش بگرفت و اندر آورد

Ишқат ки бпои хеши мо ро

عشقت که بپای خویش ما را

Ғавғои ғами ту бар сар оварад

غوغای غم تو بر سر آورد

Касро з падар намонад мирос

کس را ز پدر نماند میراث

Ин воқеаи иист модар оварад

این واقعه ییست مادر آورد

Дар баҳри ту ғами ғарқаи гаштам

در بحر تو غم غرقه گشتم

Бингар садафам чаҳ гавҳар оварад

بنگر صدفم چه گوهر آورد

Савдоӣ ту шоирем омухт

سودای تو شاعریم آموخت

Тухмӣ ки ту киштӣ ин баровард

تخمی که تو کشتی این برآورد

Он кӯ дарме надорад аз сим

آن کو درمی ندارد از سیم

Бо сиккаи ту чунин зар оварад

با سکه تو چنین زر آورد

Вази табъ чу шох бе самари сайф

وز طبع چو شاخ بی ثمر سیف

Аз баҳри ту мива тар оварад

از بهر تو میوه تر آورد

Биҳуш шудам чу аз дар ту

بیهوش شدم چو از در تو

« бод омаду буи анбар оварад »

«باد آمد و بوی عنبر آورد»