Длброи андӯҳи ишқати шодӣ ҷон оварад
دلبرا اندوه عشقت شادی جان آورد
Баҳри бемории дили дарди ту дармон оварад
بهر بیماری دل درد تو درمان آورد
Ҳар нафас дар кӯии ишқат рӯй Юсуфи ҳасани ту
هر نفس در کوی عشقت روی یوسف حسن تو
Сдчўи ман ёқӯбро дар байт аҳзон оварад
صد چو من یعقوب را در بیت احزان آورد
Солҳо маҳзун нишинем аз паии он то бшир
سالها محزون نشینیم از پی آن تا بشیر
Ногаҳони пероҳани Юсуф бкнъон оварад
ناگهان پیراهن یوسف به کنعان آورد
Офтоб рӯй ту чун дар араб пайдо шавад
آفتاب روی تو چون در عرب پیدا شود
Аз ҳабаши ошиқи балол ар порс салмон оварад
از حبش عاشق بلال از پارس سلمان آورد
Ҳимматӣ бояд ки ошиқро дарин роҳ афганд
همتی باید که عاشق را درین راه افگند
Рахш май бояд ки рустамро бмидон оварад
رخش میباید که رستم را به میدان آورد
Дили Фгнди ин нафасро андари балои ишқи ту
دل فگند این نفس را اندر بلای عشق تو
БрсркоФри дуои Нӯҳ тӯфон оварад
بر سر کافر دعای نوح طوفان آورد
Дил чу аз шавқат бинолад дида гардад ашки бор
دل چو از شوقت بنالد دیده گردد اشکبار
Чун буғуррад раъд онгаҳ абр борон оварад
چون بغرد رعد آنگه ابر باران آورد
Ҳеҷ дунёии дӯстро ишқати зтў огаҳ накард
هیچ دنیای دوست را عشقت ز تو آگه نکرد
Хизр кӣ баҳри Сикандари об ҳайвон оварад
خضر کی بهر سکندر آب حیوان آورد
Барсар шоҳон занад дарвеш бо шамшери ишқ
بر سر شاهان زند درویش با شمشیر عشق
Ҷанг бо шерон кунад чун пел дандон оварад
جنگ با شیران کند چون پیل دندان آورد
Малики ҷони вдл бғорт меравад дарвеш ро
ملک جان و دل به غارت میرود درویش را
Каз бар султони ҳасанати ишқ фармон оварад
کز بر سلطان حسنت عشق فرمان آورد
Ошиқи ту гарчи дарвешаст зар бахшад чу ҷон
عاشق تو گرچه درویش است زر بخشد چو جان
Неи заҳр дар ҳамчуи занбили гадо нон оварад
نی ز هر در همچو زنبیل گدا نان آورد
Моҳ бо хирман нишоед каз барои дона ӣӣ
ماه با خرمن نشاید کز برای دانهای
Ҳамчуи хӯшаи сари бзири пой говон оварад
همچو خوشه سر به زیر پای گاوان آورد
Орзӯии лаъли хандонат ки ҷонро шер дод
آرزوی لعل خندانت که جان را شیر داد
Перро чун Тифли пистони ҷӯй гирён оварад
پیر را چون طفل پستانجوی گریان آورد
Ганҷи гавҳар чун забони андар даҳон ёбад куҷо
گنج گوهر چون زبان اندر دهان یابد کجا
Танги дастӣ чун ман он лабро бдндон оварад
تنگدستی چون من آن لب را به دندان آورد
Рӯзи охири шоди хезади сайфи фарғонии зхок
روز آخر شاد خیزد سیف فرغانی ز خاک
Дрғми ишқат агар як шаб бпоён оварад
در غم عشقت اگر یک شب به پایان آورد