Аз харгаҳи тани ман дили хаймаи зон бурун зад

از خرگه تن من دل خیمه زآن برون زد

Каз ишқ лашкар омад бар малик андарун зад

کز عشق لشکر آمد بر ملک اندرون زد

Дар сина ӣӣ ки ҳар сӯ чун хайма чок дорад

در سینه یی که هر سو چون خیمه چاک دارد

Султони ишқи гӯйии харгоҳи хеш чун зад

سلطان عشق گویی خرگاه خویش چون زد

намегуфт дили казин пас дар қайд ишқ наем

می گفت دل کزین پس در قید عشق نایم

Бечораи онкии лофӣ аз ҳади худ фузун зад

بیچاره آنکه لافی از حد خود فزون زد

Ҳар кушта ӣӣ ки бигирифт он ғами варои гиребон

هر کشته یی که بگرفت آن غم ورا گریبان

ӯ остину домани ҳрдм дар об ва хӯн зад

او آستین و دامن هردم در آب و خون زد

Беруни худ чу рафтӣ олами зи дӯсти пурдон

بیرون خود چو رفتی عالم ز دوست پردان

ӯро бёФти ҳркўи гомии зи худ бурун зад

او را بیافت هرکو گامی ز خود برون زد

Ман сӯхтам чу анбар то ҳасан бар рух ӯ

من سوختم چو عنبر تا حسن بر رخ او

Гулро зи машки холӣ бар рӯй лола гаван зад

گل را ز مشک خالی بر روی لاله گون زد

Маъзӯрам ар чу маҷнӯни занҷири дори ишқам

معذورم ار چو مجنون زنجیر دار عشقم

Каз ҳалқҳои зулфаши ақлам дар ҷунун зад

کز حلقهای زلفش عقلم در جنون زد

Он коб лутф дорад ногуҳ чу бод бар ман

آن کآب لطف دارد ناگه چو باد بر من

Бигузашту бозами оташ дар хирман сукӯн зад

بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد

Аз шеъри сайф байтӣ бишунид ва шодмон шуд

از شعر سیف بیتی بشنید و شادمان شد

Гул дар чамани бихандад чун булбул арғунун зад

گل در چمن بخندد چون بلبل ارغنون زد