Гарчи васлати нафасӣ май надиҳади дасти маро

گرچه وصلت نفسی می‌ندهد دست مرا

Ҷуз бёдт назанам то нафасӣ ҳаст маро

جز بیادت نزنم تا نفسی هست مرا

Ман чу васли ту касеро надаҳум осони даст

من چو وصل تو کسی را ندهم آسان دست

Чун бадастоварӣ осони мада аз дасти маро

چون بدست آوری آسان مده از دست مرا

Чун ту ҳушёр бидам , наргис махмурат кард

چون تو هشیار بدم، نرگس مخمورت کرد

Аз май ишқи бики ҷуръаи чунин масти маро

از می عشق بیک جرعه چنین مست مرا

Мардумам шефта хонанд ва аз он бе хабаранд

مردمم شیفته خوانند و از آن بی خبرند

Ки чунин шефтаи савдоӣ ту кардаст маро

که چنین شیفته سودای تو کردست مرا

Гӯи нигаҳдор кунун ҷоми накӯномии хеш

گو نگهدار کنون جام نکونامی خویش

Онкӣ ӯ санги маломат здў бишикаст маро

آنکه او سنگ ملامت زدو بشکست مرا

То ман абрӯии камони шакл ту дидам чун сайд

تا من ابروی کمان شکل تو دیدم چون صید

Тири мижгонати з ҳар сӯи бузад ва хаст маро

تیر مژگانت ز هر سو بزد و خست مرا

Новаки ғамзаи втир мижа ояд бар дил

ناوک غمزه وتیر مژه آید بر دل

Аз камони хонаи абрӯии ту пайвасти маро

از کمان خانه ابروی تو پیوست مرا

Дӯш бар оташи шавқати ҳамаи шаб аз дида

دوش بر آتش شوقت همه شب از دیده

Об май рехтами всўз ту нанишаст маро

آب می ریختم وسوز تو ننشست مرا

Сайфи фарғонӣ бе рӯй баҳори ойинаш

سیف فرغانی بی روی بهار آیینش

Ҳамчуи булбули бхзон нутқ фурӯбаст маро

همچو بلبل بخزان نطق فروبست مرا