Умр бе рӯй ёр чун бошад

عمر بی روی یار چون باشد

Бӯстон бебаҳор чун бошад

بوستان بی بهار چون باشد

Ишқ бо ман чаҳ мекунад доне

عشق با من چه می کند دانی

Оташу марғзор чун бошад

آتش و مرغزار چون باشد

Чанд гӯйӣ ки боғмш чунӣ

چند گویی که باغمش چونی

Малаху киштзор чун бошад

ملخ و کشتزار چون باشد

Бор бар сари гирифтаи раҳи дарпеш

بار بر سر گرفته ره درپیش

Рафта дар пои хор чун бошад

رفته در پای خار چون باشد

Ман пиёдаи каманд дар гардан

من پیاده کمند در گردن

Ҳам раҳи ман савор чун бошад

هم ره من سوار چون باشد

Олимӣ дар висол ва ман маҳрӯм

عالمی در وصال و من محروم

Ид ва ман рӯзаи дор чун бошад

عید و من روزه دار چون باشد

Дрчнини кори даврам аз дилу сабр

درچنین کار دورم از دل و صبر

Ҳеҷ доне ки кори ман чун бошад

هیچ دانی که کار من چون باشد

Шутурии зери бор дар саҳро

شتری زیر بار در صحرا

Бугсалади азқтор чун бошад

بگسلد ازقطار چون باشد

Худ ту доне ки сайфи фарғонӣ

خود تو دانی که سیف فرغانی

Давр аз рӯй ёр чун бошад

دور از روی یار چون باشد