Дилбарами азм сафар кард ва равон хоҳад шуд

دلبرم عزم سفر کرد و روان خواهد شد

Дар дилами ончии ҳамеи гашт чунон хоҳад шуд

در دلم آنچه همی‌گشت چنان خواهد شد

ӯ чу обаст ва ман сӯхта бо дида тар

او چو آب است و من سوخته با دیده تر

Хушк лаб мондам ва он об равон хоҳад шуд

خشک لب ماندم و آن آب روان خواهد شد

Буд бегонаи зи ман чун бар ман номдаҳ буд

بود بیگانه ز من چون بر من نامده بود

Аз барам чун баравад боз ҳамон хоҳад шуд

از برم چون برود باز همان خواهد شد

Аз паии гиряи маро чашм шавад ҷумлаи мсом

از پی گریه مرا چشم شود جمله مسام

Вази паии нолаи марои мӯӣ забон хоҳад шуд

وز پی ناله مرا موی زبان خواهد شد

намеравад несташ андеша ки мардум гӯйанд

می‌رود نیستش اندیشه که مردم گویند

Ки фалони куштаи ҳиҷрон фалон хоҳад шуд

که فلان کشته هجران فلان خواهد شد

Длбро дар дили ман аз ғами ту савдоеи сет

دلبرا در دل من از غم تو سودایی‌ست

Ки марои ҷони сари андари сар он хоҳад шуд

که مرا جان سر اندر سر آن خواهد شد

Ҷони ман будӣ ва чун нест рафтан кардӣ

جان من بودی و چون نیست رفتن کردی

Аз ман длшдаҳ шак нест ки ҷон хоҳад шуд

از من دلشده شک نیست که جان خواهد شد

Дида чун рӯй ту медид дилами фориғ буд

دیده چون روی تو می‌دید دلم فارغ بود

Чун з чашмам биравӣ дил нигарон хоҳад шуд

چون ز چشمم بروی دل نگران خواهد شد

Аз барои дили ту ғусса ҳиҷрат бихӯрам

از برای دل تو غصه هجرت بخورم

Врчаҳ ҷонем дарин ғусса зиён хоҳад шуд

ورچه جانیم درین غصه زیان خواهد شد

Бар ман аз бори фироқат чу Аннан бартобӣ

بر من از بار فراقت چو عنان برتابی

Дили ман ҳамчуи рикоби ту гарон хоҳад шуд

دل من همچو رکاب تو گران خواهد شد

Дил ки дар ҳавсилаанда ту як луқма аст

دل که در حوصله انده تو یک لقمه است

То ғам ту бихӯрад ҷумла даҳон хоҳад шуд

تا غم تو بخورد جمله دهان خواهد شد