Чу ошиқони ту айш шабона ме карданд

چو عاشقان تو عیش شبانه می کردند

Май сабӯҳии андар чамона ме карданд

می صبوحی اندر چمانه می کردند

Баноми ту ғазал ошиқона ме гуфтанд

بنام تو غزل عاشقانه می گفتند

Биёади ту тараб орифона ме карданд

بیاد تو طرب عارفانه می کردند

Хумор дар сарви гул дар канор ва май дар даст

خمار در سرو گل در کنار و می در دست

Ҳадиси ҳасани ту андар миёна ме карданд

حدیث حسن تو اندر میانه می کردند

БўсФи ҳасани рахт чун равон шуд оби сухан

بوصف حسن رخت چون روان شد آب سخن

зи сӯзи ваҷд чу оташ забона ме карданд

ز سوز وجد چو آتش زبانه می کردند

Чу булбулони чамани нолау фиғонашон буд

چو بلبلان چمن ناله و فغانشان بود

зи ишқ рӯй ту гулро баҳона ме карданд

ز عشق روی تو گل را بهانه می کردند

Бчнги мутриб ҳоҷат надошт маҷлиси шан

بچنگ مطرب حاجت نداشت مجلس شان

Ки булбулони ҳамаи бонг чғонаҳ ме карданд

که بلبلان همه بانگ چغانه می کردند

Арӯси лутф бурун омад аз имории ғайб

عروس لطف برون آمد از عماری غیب

Чу маҳди ғунчаи гулро равона ме карданд

چو مهد غنچه گل را روانه می کردند

Бухор машк барангехтанд дар бустон

بخار مشک برانگیختند در بستان

Магари бунафшаи зулфи ту шона ме карданд

مگر بنفشه زلف تو شانه می کردند

Чу мӯш дар даҳани гурбаи душманони хомӯш

چو موش در دهن گربه دشمنان خاموش

Ки баҳри мо ва ту ъўъў сагона ме карданд

که بهر ما و تو عوعو سگانه می کردند

Дарин хароба ки ман дорам ва дилаш номаст

درین خرابه که من دارم و دلش نامست

Ғами туро чу гуҳар дар хазона ме карданд

غم ترا چو گهر در خزانه می کردند

Тавонгаронро зар буд лек даравишон

توانگران را زر بود لیک درویشان

Дарин ниёз дар ашк дона ме карданд

درین نیاز در اشک دانه می کردند

Барони умед ки пардаи броФгнии шабу рӯз

برآن امید که پرده برافگنی شب و روز

Чу дар мақоми барин остона ме карданд

چو در مقام برین آستانه می کردند

Ҷафои ту чу бидиданд шуд бшкри бадал

جفای تو چو بدیدند شد بشکر بدل

Шикоятӣ ки зи ҷавр замона ме карданд

شکایتی که ز جور زمانه می کردند

Чу ту з шаҳр бирафтанд сайфи фарғонӣ

چو تو ز شهر برفتند سیف فرغانی

Ҷамоатӣ ки дарин кӯй хона ме карданд

جماعتی که درین کوی خانه می کردند