Мау хуршед агарчӣ рух некӯ доранд

مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند

Пеши он рӯй накӯи сӯрат бар деворанд

پیش آن روی نکو صورت بر دیوارند

Гули рухсори турои миваи ҷамол ва ҳасанаст

گل رخسار ترا میوه جمال و حسنست

Венаи накӯёни ҳама бемива чу аспидорнд

وین نکویان همه بی میوه چو اسپیدارند

Ояти муҳками ин сӯраи туеу дгарон

آیت محکم این سوره تویی و دگران

Чун ҳуруфанд ва надонам ки чаҳ маънӣ доранд

چون حروفند و ندانم که چه معنی دارند

Ҳалқаи зулф туро ҳаст басии дили дарбанд

حلقه زلف ترا هست بسی دل دربند

Баҳри занҷири ту девона чўмн бисёранд

بهر زنجیر تو دیوانه چومن بسیارند

Дай яке гуфт ки ушшоқи бензади маъшӯқ

دی یکی گفت که عشاق بنزد معشوق

Рост чун дар дили дайни дор чу дунё доранд

راست چون در دل دین دار چو دنیا دارند

Гуфтам эшонро чун чашм ҳаме дорад дӯст

گفتم ایشان را چون چشم همی دارد دوست

наменабинӣ ки чу чашмаш ҳамагон беморанд

می نبینی که چو چشمش همگان بیمارند

Ҳазар аз дидаи мардум ки турои вморо

حذر از دیده مردم که ترا ومارا

Мардуми дида чу некӯ нигарӣ ағёранд

مردم دیده چو نیکو نگری اغیارند

Шояд ар бар сари кӯии ту бхсбнди буруз

شاید ار بر سر کوی تو بخسبند بروز

Ки чу саг бар дар вабоами ту бшб бедоранд

که چو سگ بر در وبام تو بشب بیدارند

Дар раҳи хизмат агар моли хўҳӣ дар бозанад

در ره خدمت اگر مال خوهی در بازند

Вази сари рағбат агар ҷон талабӣ бисипоранд

وز سر رغبت اگر جان طلبی بسپارند

Поси амри ту чу рӯзааст бибоядашон дошт

پاس امر تو چو روزه است ببایدشان داشت

Кори ишқат чу намозаст чаро нгзорнд

کار عشقت چو نمازست چرا نگزارند

Аз гул вхор нагӯем ки ушшоқат ро

از گل وخار نگوییم که عشاقت را

Хорҳо ҷумлаи гули андари раҳ вглҳо хоранд

خارها جمله گل اندر ره وگلها خارند

Гар чўнргс ҳама чашманд набенанд туро

گر چونرگس همه چشمند نبینند ترا

Кӯри бахатон ки бар ойӣна худ зангоранд

کور بختان که بر آیینه خود زنگارند

Нагузорам ки змн фӯт шавад ҳамчуи нафас

نگذارم که زمن فوت شود همچو نفس

Грмрои боту бикҷо нафасӣ бигузоранд

گرمرا باتو بیکجا نفسی بگذارند

Гарчи дар хизмати ту умр бпоён нарасад

گرچه در خدمت تو عمر بپایان نرسد

Умр онаст ки бо дӯсти бпоёни оранд

عمر آنست که با دوست بپایان آرند

Сайфи фарғонии ҳаркас ки дарин кор афтод

سیف فرغانی هرکس که درین کار افتاد

Кор ӯ дорад вчўни ту дгарон бе коранд

کار او دارد وچون تو دگران بی کارند