Дар дили ошиқ агар қадар буд ҷонон ро

در دل عاشق اگر قدر بود جانان را

Назар онаст ки дар чашм наёрад ҷон ро

نظر آنست که در چشم نیارد جان را

Ту агар ошиқӣ эй дили назар аз ҷон баргир

تو اگر عاشقی ای دل نظر از جان برگیر

Худ ба ҷон ту набошад тамаъии ҷонон ро

خود به جان تو نباشد طمعی جانان را

Даъвӣ ишқ нишоед ки кунад он бадаҳд

دعوی عشق نشاید که کند آن بدعهد

Ки чу сахтӣ расадаш суст кунад паймон ро

که چو سختی رسدش سست کند پیمان را

Қавмӣ аз дӯстяши душман ҷон хешанд

قومی از دوستیش دشمن جان خویشند

эй тавонгар бингар ҳиммати даравишон ро

ای توانگر بنگر همت درویشان را

Ҳиммататгар ба ду олам нигаронӣ дорад

همتت گر به دو عالم نگرانی دارد

Ту бидон лоша ба сар чун барии ин майдон ро

تو بدان لاشه به سر چون بری این میدان را

Додани ҷони қадам чун ту ҷавонмардӣ нест

دادن جان قدم چون تو جوانمردی نیست

Ки ба лаб аз даҳани саги брбоиии нон ро

که به لب از دهن سگ بربایی نان را

Толиби дӯст шикоят накунад аз душман

طالب دوست شکایت نکند از دشمن

Чаҳ ғам аз сарзаниши мтрқаҳи мари санадон ро

چه غم از سرزنش مطرقه مر سندان را

Гар марои дарду ҷаҳон даст диҳад дар раҳи дӯст

گر مرا درد و جهان دست دهد در ره دوست

Қадам аз ҷо наравад ошиқи саргардон ро

قدم از جا نرود عاشق سرگردان را

Наравад бо сари малик ва наниҳад по бар тахт

نرود با سر ملک و ننهد پا بر تخت

Гар гадоӣ дараш даст диҳад султон ро

گر گدایی درش دست دهد سلطان را

Хешу пайванд ба якбора ҳиҷоб роҳанд

خویش و پیوند به یکباره حجاب راهند

Бабр аз ҷумлау бегонаи шимури хуишон ро

ببر از جمله و بیگانه شمر خویشان را

Сайфи фарғонии ноҷуста муяссар нашавад

سیف فرغانی ناجسته میسر نشود

Ончии мардум ба талаби бози наёбади он ро

آنچه مردم به طلب باز نیابد آن را