Бози он замон расед ки гулзор гул кунад

باز آن زمان رسید که گلزار گل کند

Ҳар шохи миваи орад вҳрхоргл кунад

هر شاخ میوه آرد وهرخارگل کند

Ошиқи бадв назар накунад ҷузи ббўии дӯст

عاشق بدو نظر نکند جز ببوی دوست

Боғ ар шукуфаи оради вглзор гул кунад

باغ ار شکوفه آرد وگلزار گل کند

Миваи фуруш кӣ хирадаш бар умеди суд

میوه فروش کی خردش بر امید سود

Грмўм ранг дода ббозор гул кунад

گرموم رنگ داده ببازار گل کند

Брбўии васли дӯсти дарахти умеди мост

بربوی وصل دوست درخت امید ماست

Шохӣ ки кам براردи вбсёр гул кунад

شاخی که کم برآرد وبسیار گل کند

Бо рӯй ҳамчу равза шавад шармсори ҳур

با روی همچو روضه شود شرمسار حور

Боғи биҳишт агар чу рухи ёр гул кунад

باغ بهشت اگر چو رخ یار گل کند

Гаршоа ( ман ) бурқаъа шатранҷ бингарад

گرشاه (من) برقعه شطرنج بنگرد

Набӯд аҷаб ки ҳардуи Рахш хоргл кунад

نبود عجب که هردو رخش خارگل کند

Дар равзаи дилӣ ки ғами ишқ бех кард

در روضه دلی که غم عشق بیخ کرد

Кӣ шуъбаи муҳаббати ағёр гул кунад

کی شعبه محبت اغیار گل کند

Кӣ мустаъид ишқ шавад ҷони мунҷамид

کی مستعد عشق شود جان منجمد

Ҳаргиз тамаъ макун ки сапедор гул кунад

هرگز طمع مکن که سپیدار گل کند

Онро ки хори ишқ фурӯ шуд бпои дил

آن را که خار عشق فرو شد بپای دل

Срчўни дарахти миваи вдстор гул кунад

سرچون درخت میوه ودستار گل کند

Бори дарахти ҳолаши аноолҳқ буд мудом

بار درخت حالش اناالحق بود مدام

Ҳаллоҷи ракаи шуъбаи асрор гул кунад

حلاج راکه شعبه اسرار گل کند

Бар ҳар варақ ки зикр ҷамолаш навишт сайф

بر هر ورق که ذکر جمالش نوشت سیف

Шояд ки дар сафинаи ашъор гул кунад

شاید که در سفینه اشعار گل کند