Гар ӯ марост ҳарчӣ бихоҳам маро буд

گر او مراست هرچه بخواهم مرا بود

Мулкии бад-ӣни сифат чу манӣ рокҷо буд

ملکی بدین صفت چو منی راکجا بود

Бо фақри вифоқаи ҳеҷ ҳасад нест бар туам

با فقر وفاقه هیچ حسد نیست بر توام

Гӯи ҳардуи кун аз он ту ваов маро буд

گو هردو کون از آن تو واو مرا بود

Дар малики он фақир ки бошад ғании бъшқ

در ملک آن فقیر که باشد غنی بعشق

Мискини шимури тавонгари вслтони гадо буд

مسکین شمر توانگر وسلطان گدا بود

Бооби дидаи зотши шавқаши бгўри шӯ

باآب دیده زآتش شوقش بگور شو

То хоки тираро зи равонати сафо буд

تا خاک تیره را ز روانت صفا بود

Машҳури зуҳдро на з бенаӣ диласт

مشهور زهد را نه ز بینایی دلست

Гар тоъатӣ кунад назараш бар ҷазо буд

گر طاعتی کند نظرش بر جزا بود

Он сарфарози доман ҷонон кунад бчнг

آن سرفراز دامن جانان کند بچنگ

Каши остини манъ чу дасти ато буд

کش آستین منع چو دست عطا بود

Ранҷ ту ҳастӣ ту шуд ар офияти хўҳӣ

رنج تو هستی تو شد ار عافیت خوهی

Бо ҳастӣ ту офияти андари бало буд

با هستی تو عافیت اندر بلا بود

Бар душманони блшкр ҳиммат бизан ки мор

بر دشمنان بلشکر همت بزن که مار

Дандон кунад силаҳ чу бе дасти впо буд

دندان کند سلاح چو بی دست وپا بود

Онгаҳ сазои қурбати ҷонони шӯй ки ту

آنگه سزای قربت جانان شوی که تو

Бе ту шӯии вҷои ту беруни зҷо буд

بی تو شوی وجای تو بیرون زجا بود

Пеш аз мамоти ҳарки фано кард нафас ро

پیش از ممات هرکه فنا کرد نفس را

Баъд аз ҳаёти машрабаши оби бақо буд

بعد از حیات مشربش آب بقا بود

Ушшоқ рӯй дӯст набошанд ҳмчўсиФ

عشاق روی دوست نباشند همچوسیف

Неи донаи ҳамчуи коҳи венаи гул чун гё буд

نی دانه همچو کاه ونه گل چون گیا بود