Касе ки ҳамчуи ту азлби шукри фуруш буд

کسی که همچو تو ازلب شکر فروش بود

Агар биёад лабаш мехуранд нӯш буд

اگر بیاد لبش می خورند نوش بود

Касе ки ишқ ту биравӣ гузар кунад чун барқ

کسی که عشق تو بروی گذر کند چون برق

Чу абр гиряд ва чун раъд дар хурӯш буд

چو ابر گرید و چون رعد در خروش بود

Зъшқи ҳамчуи туе изтироби ман чаҳ аҷаб

زعشق همچو تویی اضطراب من چه عجب

Ки об бар сар оташ ниҳанд ҷӯш буд

که آب بر سر آتش نهند جوش بود

Чу дили рабӯдии азоброми ман малул машав

چو دل ربودی ازابرام من ملول مشو

Ки дрмъомлаҳи дарвеш сахт кӯш буд

که درمعامله درویش سخت کوش بود

Турои бнқди равони сухани харидорам

ترا بنقد روان سخن خریدارم

Азонкаҳи шоири муфлиси сухани фуруш буд

ازآنکه شاعر مفلس سخن فروش بود

Бадӯри ҳасан ту гӯям сухан чу қоида нест

بدور حسن تو گویم سخن چو قاعده نیست

Ки андалеби боём гул хамӯш буд

که عندلیب بایام گل خموش بود

Бензади ту сухан оварад сайфи фарғонӣ

بنزد تو سخن آورد سیف فرغانی

Вагарнаи лоиқи ин дар кадоми гӯш буд

وگرنه لایق این در کدام گوش بود