Дӯшами асбоби айши некӯ буд

دوشم اسباب عیش نیکو بود

Хилватам бонигор дилҷӯ буд

خلوتم با نگار دلجو بود

Андарони хилвати биҳишти ойин

اندران خلوت بهشت آیین

Ғайри ман ҳарчӣ буд некӯ буд

غیر من هرچه بود نیکو بود

Бо длороми ман маро то рӯз

با دلارام من مرا تا روز

Сина бар сина рӯй бар рӯ буд

سینه بر سینه روی بر رو بود

Суханаши чошнӣ шукр дошт

سخنش چاشنی شکر داشت

Даҳанаши пистаи сухани гӯ буд

دهنش پسته سخن گو بود

Накунӣ бовар ар туро гӯям

نکنی باور ار ترا گویم

Ки чаҳ симин бару самани бӯ буд

که چه سیمین بر و سمن بو بود

Буд дар дасти шоҳ чун чавгон

بود در دست شاه چون چوگان

Онкӣ дар пои асб чун гӯ буд

آنکه در پای اسب چون گو بود

Осиёи муродро ҳамаи шаб

آسیای مراد را همه شب

Санг бар чарху об дар ҷӯ буд

سنگ بر چرخ و آب در جو بود

Ман бнўри ҷамол ӯ худ ро

من بنور جمال او خود را

Чун накӯи бнгристм ӯ буд

چون نکو بنگریستم او بود

Зангии шаби чароғи моҳи бадаст

زنگی شب چراغ ماه بدست

Посбони вор бар сари кӯ буд

پاسبان وار بر سر کو بود

Даврӣ аз дӯст , сайфи фарғонӣ

دوری از دوست، سیف فرغانی

Гар зтў то ту як сари мӯ буд

گر زتو تا تو یک سر مو بود