эй дили фиғон ки он бут чолок ме равад

ای دل فغان که آن بت چالاک می رود

Мо дар ғамему ёр трбнок ме равад

ما در غمیم و یار طربناک می رود

Хӯрдӣ шароби васли бшодии басӣ кунун

خوردی شراب وصل بشادی بسی کنون

Бо заҳри ғами бсозкаҳ тирёк ме равад

با زهر غم بسازکه تریاک می رود

Чун мурғи ним бсмли вчўни сайди хӯни чикон

چون مرغ نیم بسمل وچون صید خون چکان

Дилҳои халқи баста бФтрок ме равад

دلهای خلق بسته بفتراک می رود

Дар шоҳи роҳи ҳиҷр чу айёри бодия

در شاه راه هجر چو عیار بادیه

Зари бардаи марди куштаи вебӣ бок ме равад

زر برده مرد کشته وبی باک می رود

Чун шабнами оби дидаи ман дар фироқи ту

چون شبنم آب دیده من در فراق تو

Бар гирд менишинад вдр хок ме равад

بر گرد می نشیند ودر خاک می رود

Чун чашми абри дида ахтар гирифт об

چون چشم ابر دیده اختر گرفت آب

Аз дӯди оҳи ман ки бар афлок ме равад

از دود آه من که بر افلاک می رود

Бар рӯй рӯзгори ҷузви кӯи раванда ӣӣ

بر روی روزگار جزو کو رونده یی

Кӯи ҳамчуи оби дидаи ман пок ме равад

کو همچو آب دیده من پاک می رود

Аўоб буд взотши шавқи ин дили ҳазин

اوآب بود وزآتش شوق این دل حزین

Боӯ дроўФтоди вчў хошок ме равад

بااو دراوفتاد وچو خاشاک می رود

Чун дӯст азм кард ҳамеи гӯии ҳамчуи сайф

چون دوست عزم کرد همی گوی همچو سیف

эй дили фиғон ки он бут чолок ме равад

ای دل فغان که آن بت چالاک می رود