Номи тугар бар забони ронами забонам хуш шавад

نام تو گر بر زبان رانم زبانم خوش شود

Чун забон аз ту сухан гуяд даҳонам хуш шавад

چون زبان از تو سخن گوید دهانم خوش شود

Гар лабам бар лаб наҳй чун кӯзае ширин чу ҷон

گر لبم بر لب نهی چون کوزه ای شیرین چو جان

Дар тани ҳамчуи сабуи оби равонам хуш шавад

در تن همچو سبو آب روانم خوش شود

эй табиби ошиқ аз дорушшифои васли худ

ای طبیب عاشق از دارالشفای وصل خود

Шарбатӣ бифирист то бемори ҷонам хуш шавад

شربتی بفرست تا بیمار جانم خوش شود

Ҳамчуи саг аз хон тугар нон хӯрам набӯд аҷаб

همچو سگ از خوان تو گر نان خورم نبود عجب

Мағз агар ҳамчун асал дар устихонам хуш шавад

مغز اگر همچون عسل در استخوانم خوش شود

Зотши ишқи ту ҳамчун чӯб май сӯзам валек

زآتش عشق تو همچون چوب می سوزم ولیک

Чун бухори авд аз он оташи духонам хуш шавад

چون بخار عود از آن آتش دخانم خوش شود

Чун дилами бемор ту шуд баҳри сиҳҳати баъди азин

چون دلم بیمار تو شد بهر صحت بعد ازین

Ҳамчуи исои ин нафас бар ҳар ки ронам хуш шавад

همچو عیسی این نفس بر هر که رانم خوش شود

Аз шароби васлат ар икдми бком ман расад

از شراب وصلت ار یکدم بکام من رسد

Ҳркрои оби даҳон худ чашонам хуш шавад

هرکرا آب دهان خود چشانم خوش شود

( ин ) чунин шурӣ ки дорам аз самоъи номи ту

(این) چنین شوری که دارم از سماع نام تو

Вақт дар кӯии ту аз бонги сгонм хуш шавад

وقت در کوی تو از بانگ سگانم خوش شود

Гар зи даст хеш бошад раҳ рӯйро дарди сар

گر ز دست خویش باشد ره روی را درد سر

Хоки пои ту агар биравӣ фишонам хуш шавад

خاک پای تو اگر بروی فشانم خوش شود

Айши ман равнақи пазирадгар писандии шеъри ман

عیش من رونق پذیرد گر پسندی شعر من

Гар бширинӣ расад он обу нонам хуш шавад

گر بشیرینی رسد آن آب و نانم خوش شود

Дил чу бстонист бебарг аз зимистони фироқ

دل چو بستانیست بی برگ از زمستان فراق

Дар наво оем чу мурғ ар бӯстонам хуш шавад

در نوا آیم چو مرغ ار بوستانم خوش شود

Аз мҳби васл агар бар ман вазади боди рабиъ

از مهب وصل اگر بر من وزد باد ربیع

Ҳам дарахтам гул кунад ҳам гулистонам хуш шавад

هم درختم گل کند هم گلستانم خوش شود

Бегул рӯй ту (гар ман ) бонг мекардам чу зоғ

بی گل روی تو (گر من) بانگ می کردم چو زاغ

Баъди азин чун нолаи булбули фиғонам хуш шавад

بعد ازین چون ناله بلبل فغانم خوش شود

Чун баном ту расад дастами гуҳи таҳрири шеър

چون بنام تو رسد دستم گه تحریر شعر

Калак ҳамчун нешикари андари бнонм хуш шавад

کلک همچون نیشکر اندر بنانم خوش شود

Сайфи фарғонӣ ҳаме гуяд блтФ аз ҳазратат

سیف فرغانی همی گوید بلطف از حضرتت

Гар биёбам як назар ҳар ду ҷаҳонам хуш шавад

گر بیابم یک نظر هر دو جهانم خوش شود