Дар шаҳр агар замонии он хуш писар барояд
در شهر اگر زمانی آن خوش پسر برآید
Азҳри дилӣу ҷонии сӯзӣ дигар барояд
ازهر دلی و جانی سوزی دگر برآید
Дрорзўии рӯйиши чандин аҷаб набошад
درآرزوی رویش چندین عجب نباشد
ГроФтоби азин пас пеш аз саҳар барояд
گرآفتاب ازین پس پیش از سحر برآید
Чун сояи нури надиҳади броўҷи боми гардун
چون سایه نور ندهد براوج بام گردون
Бе нардбони меҳраши хуршед агар барояд
بی نردبان مهرش خورشید اگر برآید
Грбр замин биафтад оби даҳони ёрам
گربر زمین بیفتد آب دهان یارم
Аз бех ҳар наботии шох шукр барояд
از بیخ هر نباتی شاخ شکر برآید
Азбҳр чун ту длбрдри пой чун ту гавҳар
ازبهر چون تو دلبردر پای چون تو گوهر
Азобр дар баборади вази хок зар барояд
ازابر در ببارد وز خاک زر برآید
Гуфтам ки оби чашмам бар рӯй хушк гардад
گفتم که آب چشمم بر روی خشک گردد
Чун бар гули изораши райҳон тар барояд
چون بر گل عذارش ریحان تر برآید
Ман он гумони набардам каз хати дӯди рангаш
من آن گمان نبردم کز خط دود رنگش
Чун шамъ ҳар замонами оташ басар барояд
چون شمع هر زمانم آتش بسر برآید
Ҷисми бараҳнаи рӯ рошртаст агар напушад
جسم برهنه رو راشرط است اگر نپوشد
Онро ки дӯст чун гул бе ҷомаи дрброид
آنرا که دوست چون گل بی جامه دربرآید
Домани бадаст чун ман бетолеъӣ кӣ уфтад
دامن بدست چون من بی طالعی کی افتد
Онро ки аз гиребони шамс ва қамар барояд
آنرا که از گریبان شمس و قمر برآید
Борӣ бичишам эҳсон дар сайфи бнгрои ҷон
باری بچشم احسان در سیف بنگرای جان
То кор ҳар ду кунаши зони як назар барояд
تا کار هر دو کونش زآن یک نظر برآید