Азрхт дар назарами боғ вглстон ояд

ازرخت در نظرم باغ وگلستان آید

Вази лабат дар даҳанами чашма ҳайвон ояд

وز لبت در دهنم چشمه حیوان آید

Рӯй хуби тугар ислом кунад биравӣ арз

روی خوب تو گر اسلام کند بروی عرض

Ҳамчуи дайн бут шаканд куфр вмслмон ояд

همچو دین بت شکند کفر ومسلمان آید

Гар рухи хеши бъшоқи намоеи як шаб

گر رخ خویش بعشاق نمایی یک شب

Дар ма рӯй ту эй дӯст чаҳ нуқсон ояд

در مه روی تو ای دوست چه نقصان آید

Офтобии чўтў бо хештани орад бар ман

آفتابی چوتو با خویشتن آرد بر من

Рӯзи васлат чу шаби ҳиҷр бпоён ояд

روز وصلت چو شب هجر بپایان آید

Барсари кӯии ту бисёр чу ман ме гирданд

برسر کوی تو بسیار چو من می گردند

Магаси онҷо ки шукр дид фаровон ояд

مگس آنجا که شکر دید فراوان آید

Гӯии майдони тамошоаши занхдони ту бас

گوی میدان تماشاش زنخدان تو بس

Гар дилӣ дар хами он зулф чу чавгон ояд

گر دلی در خم آن زلف چو چوگان آید

Комаш аз додани ҷон талх нагардад ҳаргиз

کامش از دادن جان تلخ نگردد هرگز

Лаби ширини ту онро ки бдндон ояд

لب شیرین تو آن را که بدندان آید

Бо насими сари зулфи ту бтأсир якеаст

با نسیم سر زلف تو بتأثیر یکیست

Буии пероҳани Юсуф ки бкнъон ояд

بوی پیراهن یوسف که بکنعان آید

Маргро ҳукм равон нест барони каси кӯ ро

مرگ را حکم روان نیست برآن کس کو را

Баҳри бемории дили дарди ту дармон ояд

بهر بیماری دل درد تو درمان آید

Бе ғами ишқи ту доими манам аз тоъатҳо

بی غم عشق تو دایم منم از طاعتها

Ҳамчуи осӣ ки гунаҳ кард впшимон ояд

همچو عاصی که گنه کرد وپشیمان آید

Бар зари всими занами сиккаи давлат чу маро

بر زر وسیم زنم سکه دولت چو مرا

Хутбаи шеъри баноми чўтў султон ояд

خطبه شعر بنام چوتو سلطان آید

Сухан оварда ишқаст на парвардаи табъ

سخن آورده عشقست نه پرورده طبع

Ҳама донанд ки ин гавҳар аз он кон ояд

همه دانند که این گوهر از آن کان آید

Сайфи фарғонии пайвастаи сухани ширини гӯ

سیف فرغانی پیوسته سخن شیرین گو

То писандидаи он хусрав хубон ояд

تا پسندیده آن خسرو خوبان آید