эй турои таъбия дар танги шукри марворид

ای ترا تعبیه در تنگ شکر مروارید

То ба кӣ ханда занад лаъли ту бар марворид

تا به کی خنده زند لعل تو بر مروارید

Чун бигӯе бФшонии гуҳар аз ҳуққаи лаъл

چون بگویی بفشانی گهر از حقه لعل

Чун бихандӣ бинмое зшкри марворид

چون بخندی بنمایی زشکر مروارید

Баҳри ҳасании туу ҳаргизи садаф лутф надошт

بحر حسنی تو و هرگز صدف لطف نداشت

Ба задандон ту эй кони гуҳари марворид

به زدندان تو ای کان گهر مروارید

Дар дандон бинмоӣ аз лаб ҳамчун оташ

دُرّ دندان بنمای از لب همچون آتش

То зшрм об шавад бор дигар марворид

تا زشرم آب شود بار دگر مروارید

эй басои шаб ки ман хушки лаб аз ҳасрати ту

ای بسا شب که من خشک لب از حسرت تو

Бар замини рехтам аз дидатар марворид

بر زمین ریختم از دیده تر مروارید

Ресмон мижаамро ба дар ашк эй дӯст

ریسمان مژه ام را به دُر اشک ای دوست

Чанд чун ришта кашад ишқи ту дар марворид

چند چون رشته کشد عشق تو در مروارید

Гавҳари меҳри худ аз ҳар дили ҷони дӯсти мҷўӣ

گوهر مهر خود از هر دل جان دوست مجوی

Зонкаҳ ғаввос наҷуед зшмри марворид

زآنکه غواص نجوید زشمر مروارید

Лоиқи ишқи дилии пок буд ҳамчуи садаф

لایق عشق دلی پاک بود همچو صدف

КФў зар нест дарин ақди магари марворид

کفو زر نیست درین عقد مگر مروارید

Дар сухан ҷамъ кунам дар маъонии пас азин

در سخن جمع کنم در معانی پس ازین

Дркшм аз паии гӯши ту ба зари марворид

درکشم از پی گوش تو به زر مروارید

Сухани банда чу обӣаст ки кардааст он ро

سخن بنده چو آبیست که کرده است آن را

Дили садафи вори бсди хӯни ҷигари марворид

دل صدف وار بصد خون جگر مروارید

Шеъри худ назд ту оварадам ва ақлам ме гуфт

شعر خود نزد تو آوردم و عقلم می گفت

Каз паии суд ба Баҳрайн мабар марворид

کز پی سود به بحرین مبر مروارید

Сайфи фарғонӣ гарчи ҳама айбаст бигӯӣ

سیف فرغانی گرچه همه عیبست بگوی

Каз ту набӯд аҷаб эй кони ҳунари марворид

کز تو نبود عجب ای کان هنر مروارید